57 



tijd voordat het zich uit den slokkan over de sawali- 

 velden verspreid heeft, dan zien wij bij het analytisch 

 onderzoek van óievgQ\\]\i gefiltreerd water merkwaardige 

 feiten voor den dag komen. A priori zoude men ver- 

 wachten, dat hoe langer weg het water over de sawah- 

 velden heeft afgelegd, hoe grooter ook het gehalte aan 

 de uit den grond opgeloste deelen wezen zoude, en toch is 

 dit niet zoo. Integendeel, het gebergte en het slokkan- 

 water bevatten volgens mijn onderzoek nagenoeg 7% 

 opgeloste deelen, terwijl het sawah-water ruim 1% i^iii^- 

 der van deze inhield. De oorzaak hiervan is echter 

 duidelijk genoeg. Het gebergte- water, altijd langs 

 steile hellingen zijnen weg nemende, heeft aklaar tot 

 in het oneindige de gelegenheid, den grond om te 

 woelen en zijne aanrakingspunten duizendvoudig te 

 vermeerderen. Voeg hier bij het geweld van den stroom, 

 en men begrijpt dat de meest gunstige voorwaar- 

 den tot oplossing der gronddeeltjes voorhanden zijn. 

 Slaan wij nu ons oog op de kalme oppervlakte van het 

 water, dat over de sa wah- velden heen stroomt, welke, 

 hoe uitgestrekt en verschillend van hoogte deze ook zijn 

 mogen , toch voor iedere afdeeling (pettak) een horizon- 

 taal vlak beslaan , om van eene geringe hoogte van een 

 tot vijf voeten, en met een' kleineren straal, wederom op 

 een ander horizontaal vlak over te gaan. Begrijpelijk 

 is het , dat het water, reeds zoo bedeeld met opgeloste 

 deelen, hier van deze, onder dergelijke omstandigheden 

 wel afstand doen, maar geene andere meer opnemen 

 zal. Hierbij komt nog, dat die breede en ondiepe 

 watervlakten, de beste gelegenheid tot verdamping aan- 

 bieden, waardoor nog eene andere oorzaak tot afgeving 

 van vaste deelen aan den grond ontstaat. De zamenstel- 



