krachten, zoo veel mogelijk moet nagevolgd worden. 



Tc dien einde werden op 100 °C. gedroogde hoeveelhe- 

 den aarde met zoutzuurhoiidcnd water (1 deel op 100 

 deelen water) zoolang behandeld, totdat daardoor niets 

 meer opgenomen werd. Men verzamelde nu van lede- 

 ren grond de doorgeloopenc vloeistof en verdeelde die 

 in drie deelen. In de helft bepaalde men de silica, het 

 ijzeroxyde, de aluinaarde, de kalk en magnesia. Een vier- 

 de gedeelte werd aangewend tot de uitscheiding der pot- 

 asch en ammonia, terwijl het andere vierde der vloei- 

 stof dienen moest, om het zwavelzuur en phosphorzuur 

 te bepalen. Door deze wijze van handelen, verzamelde 

 men alle die deelen, welke reeds in cenen toestand ge- 

 bragt waren, om door het koolzuurhoudend water, in 

 den grond aanwezig, te kunnen worden opgelost, en 

 verkreeg hierdoor een digt aan de waarheid grenzend 

 en zoo veel mogelijk juist denkbeeld, van hunne betrek- 

 kelijke waarde voor den landbouw, in scheikundigen zin. 

 Over den . verderen loop der analyse zal ik niet langer 

 uitweiden, maar liever dadelijk overgaan tot de beschou- 

 wing der resultaten, welke het onderzoek opgeleverd 

 heeft. 



Deze kunnen van uit een tweeledig oogpunt wor- 

 den beschouwd , 1" in resultaten , welke de gemiddelde 

 getallen aangeven, verkregen door een groot aantal 

 gelijkvormige onderzoekingen, en welke dus de reeds 

 bekende natuurwetten bevestigen of somtijds andere 

 aan het licht brengen , en 2 ' in die , welke meer 

 speciaal het verschil, dat tusschen dezen of genen grond 

 bestaat, aanduiden en de reden daarvan ontvouwen. De 

 eerste zullen wij de (/ e middelde , de tweede de hyzondere 

 mtJiOuistcn noemen. In de onderstaande tabel, wor- 



