63 



Percents gewijze berekend namelijk, bevat de humus der 

 leemgronden kleigronden zandgronden. 

 0,307% 0,2377o 0,385% 



aan ammonia, waaruit blijkt, dat de humus der laatst- 

 genoemde gronden eene niet onbelangrijke hoeveelheid 

 hiervan meer bezit dan die der overige. Dit verschijn- 

 sel, dat zich dikwerf bij het onderzoek van grondsoorten 

 voordoet, wordt genoegzaam opgehelderd, als men zich 

 herinnert, dat zandgronden zeer opene, en dus voor 

 de lucht en het water gemakkelijk toegankelijke, gron- 

 den zijn. De gevolgen hiervan werden alweder vroeger 

 beschreven; de meerdere blootstelling aan de lucht der 

 tot de voortbrenging van ammonia geschikte stoffen, 

 bevordert de ontbinding van deze en dus ook de ontwikke- 

 ling van ammonia, in hoogen graad; terwijl in de meer 

 digte leem- en klei-gronden , de humusachtige deelen 

 niet zooveel aan dien ontbindenden invloed der lucht, 

 kunnen blootgesteld zijn. Het is hier b.v. zeer wel 

 mogelijk, dat de humus van laatstgenoemde gron- 

 den veel meer ammonia voortbrengende stoffen be- 

 vat dan die der zandgronden , maar welke niet in 

 de gelegenheid zijnde, onder den invloed der lucht 

 ammonia voort te brengen, hierin nu ook armer zijn 

 dan laatstgenoemde. 



Deze eigenschap van digte gronden verklaart ook, 

 waarom deze zoo vaak met veel stikstof houdende stof- 

 fen werden bemest en toch de invloed dezer bemestins: 

 zoo weinig was op te merken , terwijl de uitkomsten op 

 de zand en ook op zandige leem- en dus meer opene 

 gronden en dat voor dezelfde soort van kuituur, uit- 

 stekend waren te noemen. Wanneer een dergelijke (digte) 

 grond ware droog te leggen, of wel aan eenc dikwijls 



