64 



herhaalde omwerking (met diep gaanden ploeg) werd 

 onderworpen , gewis , de goede gevolgen daarvan zouden 

 niet achterblijven. Dat ook de aanwezigheid der am- 

 monia, in een zeker verband staat tot de meerdere of 

 mindere mate van aluinaarde en ijzeroxyde, in den 

 grond aanwezig, schijnt mede uit ons onderzoek weder 

 te blijken, want daar, waar zich de grootste hoeveel- 

 heden dezer ligchamen bevonden ^ trof men ook de 

 meeste ammonia aan. 



De hoeveelheid organische deelen eindelijk , voor wel- 

 ke wij den meer bekenden naam van humus aangenomen 

 hebben, is zoo 'wel in de hlei- als in de leemgronden 

 boven het middelmatige, ja in de eerste zelfs groot te 

 noemen. 



In de zandgronden is zij wel is waar voor de helft, 

 en meer dan dat zelfs geringer, maar zoo als wij dat 

 daar even reeds aantoonden , wordt dat minimum eenig- 

 zins vergoed, door dat deze humus meer ammonia be- 

 vat, waaruit alweder blijken kan, dat alle humusachtige 

 ligchamen niet even vruchtbaarmakend zijn. De be- 

 trekking van het h umus-gehalte tot het water aantrek- 

 kend vermogen der gronden, wordt ook hier wederom 

 aangewezen. De kleigronden, die den meesten humus 

 inhielden, hadden ook in den kortsten tijd de grootste 

 hoeveelheid water tot zich getrokken. 



Onze algemeene beschouwingen zullen wij hier mede 

 besluiten en wij zouden nu moeten overgaan tot het 

 overzigt van de meer bijzondere resultaten welke het on- 

 derzoek heeft opgeleverd, en die uit de achter dit stuk 

 geplaatste tabel kunnen worden getrokken. Al dade- 

 lijk moet ik hierbij herinneren, dat de verkrijging van 

 deze, niet liet hoofddoel wezen konde van dit mijn on- 



