71 



meer te verkrijgen is. Dat zulks kan, is niet alleen 

 op Mauritius, maar ook nu en dan op Java bewezen 

 geworden. De groote zaak, waarop alles neer komt voor 

 iedereen, die niet wil blijven stil staan in onzen tijd 

 van ontwikkeling en vooruitgang, voor elkeen, die den 

 landbouw niet geheel empirisch wil blijven drijven, werd 

 door den hoogleeraar Johiston, treffend aangetoond in 

 de volgende veel beteekenende woorden , // dat het doel 

 //van den praktischen landbouwer is, om van eene ge- 

 //gevene uitgebreidheid gronds , de grootste hoeveelheid 

 // der meest gezochte voortbrengselen te trekken , en 

 //zulks met de minste kosten, in den kortsten tijd, en 

 //met het geringste blijvende nadeel voor den grond." 

 De kennis hiertoe, en dit zal voor alle tijden eene waar- 

 heid blijven, wordt evenwel alleen door studie en on- 

 derzoek verkresren. 



Besluiten wij thans dit stuk , door in het kort za- 

 men te trekken , wat het onderzoek heeft geleerd of 

 bevestigd. 



1. ^^i water opnemend vermogen der gronden, staat 

 in een direkt verband met de soort, waartoe zij behooren. 



2. Het v)ater verliezend qvl het water behoudend vtr- 

 mogen , wordt mede door de soort der gronden be- 

 paald ; aan het hoofd staan hier de klei- , dan de leem- 

 en vervolgens de zandgronden. 



3. De tijd waarin elk van deze vermogens zijn 

 hoogste of laagste stand punt bereikt heeft , wordt in 

 de hoofdzaak gewijzigd , door den aard der ondergronden. 



4. Het toater aantrehlcend vermogen wordt be- 

 heerscht door het humus- ^<^dXl^ der gronden ; de in- 

 vloed hierop door kalk of magnesia uitgeoefend , is van 

 veel mindere uitgestrektheid. 



