95 



niet gescheiden , koperbruin ; het aangezigt staalblaauw , 

 weinig vooruit stekende. De sprieten kort bruinachtig. 



De borst;, de schouders en de zijvlakten van den tho- 

 rax groen. Het achterlijf twee malen zoolang als 

 de thorax, in de voorste helft zeer smal, in de achter- 

 helft bijna lepelvormig verbreed; de tweede ring bij- 

 zonder lang en aan de zijvlakten lang behaard. De 

 achterpooten van eiken volgenden buikring grijsachtig. 

 De halteres geelachtig. 



De pooten klein en dun ; de 4 voorste bruingeel. 



De vleugels betrekkelijk groot, aan den voorsten rand 

 en de binnenhelft zwartbruin, overigens helder. 



Amhoina. In de maanden Maart en April. 



37. Gen. Graptomyza Wied. 

 Gra^tomyza meUii^onaeformis nov. spec. 



Vertice fronteque nigris, thorace fusco, flavo mai'ginato; abdo- 

 mine luteo; articulis tribus primis transverse fusco fasciatis, 

 quarto vittis tribus longitudinalibus fuscis notato, alis limpidia, 

 dimidio externo trans versim fuscescente bifasciato. Long. 2'". 



Een klein sierlijk dipteron , hetwelk wegens den bek- 

 vormig vooruitstekenden kop tusschen de geslachten 

 Rhingia en Graptomyza te plaatsen is, aangezien het 

 bekvormig orgaan niet zoo lang is , als het door Wie- 

 deman is beschreven. 



Het 3de lid der sprieten veel langer dan de beide 

 eerste. De kop iets breeder dan de thorax. Deze is 

 zwartbruin, geel gerand, het scutellum geel met zwar- 

 ten rand 



Het achterlijf eigenaardig van gestalte , ovaal , op 

 den rug bol, de buik schelpvormig uitgehold, en de 

 achterste buikring naar binnen omgekruld. De kleur 



