116 



Epistomiimi crassum, sinuatum. 



Alae latae, fusco reticulatae. 



Genus cum sequenti ob structuram capitis peculiaren 

 transituin e Muscidis ad Ortalideas sistit, quodammo- 

 do generi Achias afFine. 



71. FachyccpJiaïa Mohnikei nov. spec. 



Nigro-cinerea , tota siibtiliter aureo pilosa, fronte rufa; alis mag- 

 ma nigro reticulatis , pedibus nigris tarsis albicantibus. Long. 3'". 



Kort en dik: geheel met zeer korte bijna schubvor- 

 mige goudkleurige metaalachtig glinsterende haartjes be- 

 dekt. De kop in het oogvallend groot; het voorhoofd 

 breed, bruinrood, goudharig. 



De oogen groen en rood gevlekt. De sprieten klein , 

 zwart; aan den buitenkant van eiken spriet, op de 

 hoogte van het eerste lid, een zwart gekleurd puntvor- 

 mig groefje; eene tweede streepvormige groef dient 

 om het 3de lid der sprieten op te nemen. 



Het epistomium dik en een weinig omgekruld. 



De thorax zoo breed als lang, hoog, met eene zeer 

 duidelijke scheiding tusschen het scutellura. 



Het achterlijf zoo lang als de thorax ; naar voren zeer 

 breed, puntig eindigende. 



De pooten zwart, het eerste lid der tarsenwit; alle 

 kort en sterk, met groote tarsen. 



De alulae groot, geelachtig; de halteres klein, 

 roodbruin. 



De vleugels zoo lang als het achterlijf , breed, grijs, 

 met talrijke zwartbruine gelijkmatig verdeelde punten. 



Amhoina. Gedurende het heetste gedeelte van den 

 dag vindt men deze soort eenzaam op plaatsen, welke 

 digt met laag gewas, vooral Labiatcn , begroeid zijn. 



