199 



Twaalfde onderzoek. 



Deze arbeid werd aangevangen naar aanleiding van de 

 op nieuw ter sprake gebragte, lang bekende methode van 

 Rousseau, die door den heer Bécharap later is gewijzigd , 

 om de beetwortelen, tot siiikerbereiding gekweekt, 

 geruimen tijd te kunnen opschurcn, zonder schade. 



De methode bestaat in het vermengen van het riet- 

 sap, met eene betrekkelijk groote hoeveelheid kalk, 

 welk mengsel, na cén of meer dagen in rust te zijn 

 gelaten, helder wordt afgegoten of afgetapt. Uit dit 

 vocht wordt dan , door aanhouden instroomen van kool- 

 zuur, de kalk weder zoo veel mogelijk geprecipiteerd , 

 en het goed bezonken vocht wordt daarna op de ge- 

 wone wijze tot suiker verkookt. 



De uitkomsten van dit onderzoek , door den adsistent 

 ^'an Gorkum verrigt, volgen hier onder. 



Proef A. 



Het hiertoe gebruikte sap , van 7|° B. bevatte 3,33% 

 stroopsuiker. Elke 100 dcelen suiker- mengsel beston- 

 den dus uit 24,3 deelen stroop en 75,7 suiker. 



Een n. kan van dit sap , werd vermengd met 1 pCt. 

 gewonen, gcbluschten kalk; herhaaldelijk omgeschud 

 en, na 24 uren rust, het heldere vocht afgeschonken. 

 Hierin werd nu koolzuur gevoerd, totdat de daarin 

 opgeloste kalk werd geprecipiteerd. Het vocht bezonken 

 zijnde en helder afgegoten, teekende nog 75" B. en Ijleek 

 nu te bevatten 2,91 pCt. stroopsuiker. Dat is: op 100 

 deelen suikerniassa kwamen nu 21^2 deelen stroop. 



Het zij hier aangemerkt, dat telkens twee bepalin- 

 gen werden gedaan , met goed overeenstemmende uit- 

 komsten, waarvan altijd de hoogste werd genomen. 



