200 



Een n. kan van hetzelfde sap werd met l|pCt. kalk 

 vermengd, en overigens even zoo behandeld , als boven. 

 Na doorvoering van koolzuur, was het, eerst neutrale 

 sap , zuur en teekende 6° B. Het bevatte 2,22 pCt. stroop - 

 suiker; op 100 deelen suikermassa waren dus 20,2 

 deelen stroop overgebleven. Waarschijnlijk moet dit 

 laatste echter iets verhoogd worden ; want het gevorm- 

 de zuur , rog in het sap aanwezig, heeft tot die densiteit 

 van 6° B. bijgedragen stroop. 



Proef B. 



Het hiertoe gebezigde sap was afkomstig van het- 

 zelfde riet als boven, dat echter één nacht had over- 

 gelegen. Het teekende 9° B. en bevatte 4,32 pCt. stroop- 

 SLiiker. Op elke 100 deelen suikermassa, kwamen dus 

 2G,2 deelen. 



Ie. Twee n. kannen sap werd vermengd met ] pCt. 

 kalk, en bijna" een half uur, tot kokens toe, verhit. Het 

 bekoelde en helder afgegotene vocht reageerde alkalisch. 



Na doorvoering van koolzuur, was de reaktie nog 

 alkalisch , en de densiteit 10° B. Het bleek toen te 

 bevatten 4,25 pCt. stroopsuiker , of per 100 suikermeng- 

 sel, 23,2 stroop. 



2e. Twee n. k. sap werd, na toevoeging van IpCt. kalk, 

 herhaaldelijk omgeschud. Den tweeden dag was de 

 vloeistof zuur en bedekt met eene dikke laag eiwitach- 

 tige stof. Zij onderscheidde zich dus wezenlijk van die 

 uit het meer verscheriet, dat, met dezelfde hoeveelheid 

 kalk, alkalisch was gebleven. Na 24 uren Avas de gis- 

 ting- sterk toegenomen. De vloeistof werd nu afgeschon- 

 ken en met koolzuur behandeld. Na van het neder- 

 slag bevrijd te zijn, teekende het heldere vocht 7° B. 



