211 



stroop wordt verkregen , was het eene natuurlijke vraag , 

 of de oorzaak daarvan zoude liggen in een hoog gehalte 

 van appelzure potasch. 



Tot deze vraag bestond te meer aanleiding, omdat 

 in den regel het rietsap van den vruchtbaren savvagrond 

 in de laboratorium-tuin, van nature veel meer stroop- 

 suiker bleek te bevatten , dan dat van den schraleren 

 grond in den proeftuin te Genteng, bij gelijkheid van 

 densiteit van rietsoort. 



Het vijfde onderzoek heeft geleerd, dat rietsap^ het- 

 welk opzettelijk met eene zekere hoeveelheid van ge- 

 noemd zout gemengd en tot suikervorming verkookt 

 wordt, en onder bijvoeging tevens van ipCt. kalk- 

 melk, in betrekkelijk stroopgehalte was afgenomen. 



Immers de verhouding was per 100 deelen gemengde 



suikermassa: in het sap 8,1 



in de gare stroop , met appelzure potasch verkookt. 6,0 

 in dito met eene groote hoeveelheid van dit zout. 4,9 



Derhalve Avas de vermindering van betrekkelijk stroop- 

 gehalte door appelzure potasch, een in bijna elk riet- 

 sap aanwezig zout, het grootst, waar de grootste hoe- 

 veelheid van dat zout was toeQ;evoeQ:d. 



Of dit laatste niet meer toevallig zij , en dus de ver- 

 kregene uitkomst niet geheel aan de werking van den 

 kalk is toe te schrijven^ zal ik hier niet beslissen. Het 

 komt mij voor, dat de appelzure potasch, als een on- 

 zijdig zout, hier zonder invloed geweest is. 



Op de kristalliseerbaarheid der suiker, daarentegen, 

 schijnt de appelzure potasch allezins nadeelig gewerkt 

 te hebben, luuners, terwijl in beide proeven do ver- 

 houding van kalkmelk tot het sap even groot was, werd 

 alleen uit datgene, waar de geringste hoeveelheid van 



