21C 



ter, en dit kan nimmer met die naauwkeuriglieid ge- 

 schieden^ waarmede eene regtstreeksclie bepaling der 

 vaste suiker, zoo dit mogelijk Avare, geschieden kan. 



Voor de kristallisatie-vatbaarheid der suiker, is het 

 keukenzout ontwijfelbaar nadeelig geweest. Onder de 

 vijf proeven werd alleen bij die vaste suiker ver- 

 kregen , waar de toegevoegde hoeveelheid zout het klein- 

 ste was, namelijk | pCt. van het zout. En dit ge- 

 lukte nog maar alleen, nadat het water nagenoeg ge- 

 heel was uitgedreven , terwijl de hoeveelheid dier kris- 

 tallen , tegenover de daarmede vermengde stroop , ge- 

 rins; was. 



Dewijl juist bij deze proef de grootste hoeveelheid 

 glukose aanwezig was, namelijk 14 pCt. van het ge- 

 heele suikerbedrag, blijkt hieruit, gelijk trouwens uit. 

 al deze onderzoekingen is af te leiden, dat een hoog 

 gehalte aan stroopsuiker niet het eenige beletsel is te- 

 gen de kristalschieting. 



Dewijl één deel keukenzout zich slechts met drie 

 deelen rietsuiker tot een niet kristalliseerbaar ligchaam 

 verbindt, is het klaar, dat ook daariu niet de da- 

 delijke oorzaak van dit niet aanschieten der zouthou- 

 dende stropen kan gelegen zijn. Doch de tegenwoor- 

 digheid vau deze verbinding kan, in overeenkomst met 

 bekende verschijnselen bij andere zouten, voldoende 

 zijn_, om de toenadering en vereeniging der kristal- 

 ra olek uien te voorkomen. 



i>. Pat naarmate in een rietsap van nature meer 

 stroopsuiker voorkomt, ook de hoeveelheid der laatste, 

 gedurende de bewerking zal toenemen , met andere 

 woorden , dat die stroop eenigzins overeenkomstig met 

 ^e werking der gist, zooveel rietsuiker ^ a|s waarmede 



