219 



om de bijgevoegde stof zelve, door een volgend pro- 

 ces, weder uit het sap te verwijderen, en dit dus, 

 zoo na mogelijk, tot den staat te brengen van eene 

 oplossing van suiker en Avater. 



Het is echter, bij eenige bekendheid met den aard 

 van het rietsap, te begrijpen, dat niet al de vreem- 

 de of bijbestanddeelen , die het bevat, door de bij- 

 gevoegde stoffen kunnen verwijderd worden. De mi- 

 nerale bestauddeelen blijven, voor een zeker gedeelte, 

 tot het laatste toe , aanwezig. 



Door dierlijke kool worden deze ten deele verwij- 

 derd. Althans Michaelis heeft bevonden , dat door 100 

 deelen daarvan, circa 0,5 deelen koolzure potasch kun- 

 nen worden terug gehouden. 

 1. De bijvoeging van loodazijn. 

 Hierdoor worden al de eiwitachtige stoffen en het 

 appelzuur geprecipiteerd; alleen de aanwezige stroop- 

 suiker blijft in de oplossing. 



De uitkomst in het vierde onderzoek heeft aange- 

 toond-, dat de enkele verwijdering der zoo even ge- 

 noemde stoffen niet voldoende is, om het toenemen 

 van het stroopgehalte tegen te gaan. 



Het was dan ook reeds bekend door de waarnemin- 

 gen van Buchamp en vroeger van IMaumené, dat sui- 

 ker in water opgelost, meer of min volkomen in stroop 

 wordt veranderd, naarmate de tijd van werking lan- 

 ger duurt, of de temperatuur verhoogd wordt. De 

 reeds in het sap aanwezige hoeveelheid glukose heeft 

 deze omzetting bespoedigd. 



De gare stroop had, volgens het vroegere medege- 

 deelde, geene kristallen afgezet. Vergelijken wij dit 

 met de grootc kristalliseerbaarheid der stroop, waarbij 



