Het zou dus schijnen dat, zelfs in betrekkelijk slecht 

 sap als het gebruikte, waarin ruim een vierde van het 

 suikergehalte uit glukose bestond^ 2 pCt. a 2^ pCt. 

 bijtende kalk toereikend is, om het sap vele dagen 

 lang goed te houden. 



In de bedoelde proef werd eene gedotene flesch ge- 

 bruikt en dit had zeker invloed op den duur dier be- 

 hoedende werking. In een open vat zou deze zeker 

 geene 40 dagen bereikt hebben. Het blijkt evenwel 

 uit no. 13, dat bij onverhinderde toetreding der lucht, 

 dit sap na zeven dagen nog niet verzuurd was, na met 

 2 pCt. kalk te zijn vermengd geworden. 



De vergelijking van no. 8 met no. 13 doet eene zeer 

 groote toenadering zien, in de werking van bijna gelijke 

 hoeveelheden kalk in denzelfden tijd, onverschillig of 

 de lucht al dan niet vrijen toegang had. 



Of door middel van kookhitte deze eio^enaardio'e wer- 

 king van den kalk verhoogd wordt ^ daarover geeft al- 

 leen de vergelijking van no. 5 met C eenige ophelde- 

 ring; want tuschen no. 3 en 4 kan die^ om reeds opge- 

 gevene redenen, geene plaats hebben. 



Doch deze eene uitkomst is geheel in overeenstem- 

 ming met hetgeen hier a priori te verwachten was, 

 en daarom acht ik die thans voldoende voor het 002:- 

 merk. Er is, bij vergelijking van no. 3 met 5, zelfs 

 eene zekere regelmatigheid , ten opzigte van den in- 

 vloed der hoeveelheid kalk , die de onregelmatige uitkom- 

 sten van no. 2 en 4 verbetert. 



Er kan , bij al deze uitkomsten , niet aan getwijfeld 

 worden, dat door bijvoeging van kalk, in toereiken- 

 de hoeveelheid, niet alleen het zuurworden van sap 

 geruimen tijd verhinderd, maar deszelfs stroopgehalte , 



