233 



sap, nadat de door denzelven geprecipiteerde stoffen 

 verwijderd waren. De toegang der lucht had daarbij, 

 in vijf dagen althans, geen nadeel gedaan. Doch waar 

 die stoffen niet verwijderd waren, daar ontstond, ook 

 bij schier volkomene afsluiting der lucht, al spoedig 

 nieuwe glukose, die, waar de lucht kon toetreden al- 

 lengs in azijnzuur overging 



Deze uitkomst heeft eemy belanGf voor de fabri- 

 kanten , welke de koude kalk ing aanwenden. 



Alleen door eene acht-tot tienmaal grootere dosis kalk 

 bij te voegen, wordt die invloed der eiwitachtige stoffen 

 opgeheven. 



Wat er van in de oplossing blijft, is met een deel 

 kalk chemisch verbonden , en heeft dus zijne speci- 

 fieke werking verloren ; en er is dan genoegzame over- 

 maat van kalk, om door zijne geblekene werking op 

 de glukose, die van het precipitaat tot nul te ma- 

 ken. 



Maar zulke groote hoeveelheden kalk 'zouden, in het 

 verder beloop der bew^erking, zeer schadelijk worden 

 voor de kristallisatie der suiker. Een groote gedeelte 

 dier suiker treedt dan in verbinding met den kalk 

 en dit ligchaam is dan geen suiker meer. 



De kristallisatie der suiker, die zoo hoogst gebrek- 

 kig bleek te zijn, waar de suiker, na behandeling van 

 het sap met koolzuur, een maximum van kalk te- 

 rughield, had steeds })laats, waar in den aanwang 

 minder kalk werd aangewend; zelfs in een deel der 

 proeven , waar stoffen bij het sap werden gemengd , 

 die de kristalschieting bemoeijelijken. De kalk bezit 

 dus ook in dit opzigt een verbeterend vermogen, maar 

 alles hangt van omstandigheden af. 



