236 



bonden , naarmate er van dezen veel of weinig is aan- 

 gew^end. 



Glukose, te minder, naar mate het sap beter was, 

 of naar mate slecht sap met meer kalk gekookt werd. 



Appelzm-e kalk en appelzure potasch, naar den aard 

 der gronden, 



HarsigC;, kleurende stoffen ;, met kalk verbonden. 



Water. 



Maar werd de stroop vooraf door beenzwart gefil- 

 treerd, dan zal die zaraenstelling aanmerkelijk anders 

 zijn. Volgens eene proef van den heer Michaelis (Erd- 

 mann's Journal^ 5öo Band, pag 452) werd door 100 

 deelen beenkool, 1,6 deel koolzure kalk , gelijk aan 0,90 

 levendigen kalk^ opgenomen uit beetwortelsap , hetwelk 

 met dit mineraal behandeld was. 



De suikerkalk, waarvan de ruime tegenwoordigheid 

 niet wenschelijk is, zal dus door het beenzwart geheel 

 of ten deele ontleed zijn, terwijl tevens de kleurende 

 stoffen worden terug gehouden. Dewijl nu verder de 

 proeven van meer genoemden heer Michaelis schijnen 

 aan te toonen , dat dierlijke kool geene suiker terug 

 houdt, mag worden aangenomen , dat de bereidingswijze 

 met kalk, geholpen door beenzwartfilters , technisch 

 meerder voordeelen aanbiedt, dan hetgeen ik de kool- 

 zuur-methode zal noemen. 



Daarbij komt het groote verschil van benoodigden 

 kalk. Voor 10,000,000 n. k, sap bijv. is, volgens 

 de laatst genoemde methode, en 2 pCt. kalk aan- 

 wendende, minstens 3:2,000 pik. kalk noodig, en bij 

 de gewone wijze, i\ 2 of 3 pGt. kalkmelk, 5000 tot 

 7000 pikols. 



Zelfs dan, als men slecht, veel glukose bevattend, 



