250 



noch in het Kabinet, onder mijn opzigt, iets is ont- 

 vangen, en dat tot het einde van 1857 geene indisclie 

 mineralen er voorhanden waren, tenzij een twaalftal 

 van Biliton; eerst in Juny 1S5S werd mij een kistje 

 vanJeboes, op Banka^ ter hand gesteld 



Van Rornco's koolformatie bezit ik dus letterlijk 

 niets en de beschouwing, welke hier volgt, berust 

 geheel en al op hetgene in de Bijdragen XVIII en XIX 

 voorkomt. Uitgaande van de beginsels , welke reeds 

 onbetwistbaar in de geologie en geognosie neergelegd 

 zijn, werd het voor mij gemakkelijk, een onderwerp in 

 overweging te nemen, dat ik sinds jaren ter harte nam. 



In mijn Jaarboekje van 1846 — 47 gaf ik een overzigt 

 van hetgene over den indischen kolenschat bekend was; 

 ik kwam daarop , na de eerste ontginning door Von 

 GafFron, in 1849 — 50, terug. Vooral in het Tijdschrift 

 van den heer Van Hoëvell (1850, II p. 204) zeide ik, her- 

 innerende aan de opgave eener laag van 5 vt. en meer 

 dikte in den heuvel van Pengaron, rijk aan petrefakten: 

 // heeft men dan de taal dier gedenkpenningen, gesla- 

 // gen in het tijdvak der koolvorming niet kunnen ver- 



// staan? , niet een mineralogisch handboek, 



// maar een enkel versteend voorwerp eener vroegere 

 // schepping zoude dadelijk beslist hebben of men Borneo's 

 // kool, bruinkool noemen moest." 



Zeven jaren verliepen sinds ; de exploitatie nam op 

 eene verblijdende wijze toe, maar van den gcologisclien 

 toestand werd men weinig ge waar, en men werd waar- 

 lijk ontmoedigd, toen de ingenieur belast met de lei- 

 ding van de dienst verklaarde : // dat het niet mogelijk 

 was eene opgedragene onderzoeking verder uit te voe- 

 ren dan bet werkdadig nuttige vorderde; uit een we- 



