255 



is de eniplie daarvan mogelijk duor alle tijdvakkeu liecii 

 tot iu liet eocene. 



Maar in welk verband staat de serpentijn tot het ou- 

 dere eruptive, met name de dioricten en diabasiten , — 

 of tot het jongere: de doleriten of basaltiten? Iloe lig- 

 gen de neptunische étages er tusschen. 



Ilccft het eruptive gebergte nergens op de kolen 

 zelve terug-gewerkt? De "^vuurwerking moest immers 

 de koolwaterstoffen uitdrijven en kon de kool zelfs 

 in anth raclet metamorphosercn. Zooals bij Schoningen 

 (hertogdom Brunswijk) , IMeissner en elders door basalt 

 in bruinkool geschiedde. Er is geen voorbeeld bekend , 

 dat een eruptief gesteente het koolwaterstofgehalte eener 

 koolsoort kon verhoogen, indien het deze nabij kwam. 



Een uitvoerige beschrijving is de serpentijn allezins 

 waardig, met zijne kwartsaders, en nog veel meer die 

 met zijne veldspaath-aders; het is eene geologische 

 merkwaardigheid, even als de albiet, welke de aders in 

 gabbro vormt. Wij zien reikhalzend exemplaren daar- 

 van te gemoet. 



Mineralogische noch lithologische aanmerkingen wil 

 ik maken , hoezeer er nog al gelegenheid voor ware : bijv. 

 de gedachte aan itacolumict bij afwezigheid van talk; 

 klapperstecn uit lagen fijnen aardachtigen kiesel in plaats 

 van klei-ijzcrsteen" enz. Maar zeker was de ijzer- zand- 

 steen (?) een naauwkeurigcr onderzoek waardig ge- 

 weest, die toch tot eene bepaalde neptunische etage moet 

 behüoi'cn. 



Naast de koolformatie blijft ook de ijzererts een be- 

 langrijk studiepunt, nadat de ingenieur Rant (XIV" 

 bijilrage) de bclrekking met groensteen heeft aange- 

 wezen. In herinner aan 13urat's hoofdstuk : Liaison 



