303 



willen bekend maken, liet zou toch vreemd zijn, dal 

 twee, zoo ver van elkander verwijderde, plaatsen als 

 Boedokli en het Tampi-gebergte, de eenige vindplaat- 

 sen zouden zijn , te meer dewijl de oude kleiscliiefer- 

 vorniing en daarmede voorkomende granietgesteenten , 

 die men overal in het gebied van iMandor en in de 

 chinesche distrikten aantreft, het aanwezen van kopererts 

 op meer andere plaatsen, zoo niet zeker, dan toch al- 

 lezins mogelijk maakt. 



2H}i. ]\Ien heeft veel geschreven en gesproken over 

 het voorkomen van tinerts. Niet alleen zou die erts in 

 al de zuidelijke landen , maar ook in het noordelijke ge- 

 deelte van Borneo's westkust zijn gevonden. Alle be- 

 rigten dienaangaande steunden, even als de meeste 

 betrekkelijk den mineralogischen rijkdom der Westeraf- 

 deeling van Borneo, op zeer losse gronden. 



Alle exemplaren van erts, die men vroeger zond, 

 bleken bij onderzoek ijzerzand te zijn. Eerst nadat mij 

 in 1855 het onderzoek in Kandawangan werd opge- 

 dragen en kort vóór dat ik daartoe van Pontianak op 

 reis ging, kwam mij een exemplaar tinerts in handen, 

 afkomstig van Aboet, behoorendc tot het gebied van 

 Matam. Zulks gaf aanleiding, dat ik die plaats bezocht, 

 doch , zoo als ik reeds vroeger heb bekend gemaakt , 

 gaf het ingestelde onderzoek geene aanleiding om daar 

 eene ontninnins: aan te raden. 



De verdere onderzoekingen in Kandawangan, Matam, 

 Soekadana, Simpang en op de Karunata-eilanden de- 

 den nergens eenig spoor van tinerts vinden. Van de 

 drie laatstgenoemde plaatsen kan men zeker zijn, dat 

 er geen tinerts voorkomt, doch van Kandawangan 

 kan zulks niet met dezelfde zekerheid \v'orden gezegd. 



