300 



wefTffewerkt. l^e verkreorene losse eirond uit de laao 

 wordt dan verder op doelangs (houten bakken) iiitge- 

 wasschen. Daar de putten slechts op geringen afstand 

 van elkander aanleggen, blijft zoodoende weinig of niets 

 van den dinmanthoudenden grond achter. 



Aan sommige zijtakken der boven-Kapoeas- rivier , 

 700 als o. a. in Djonkong aan de Emboean , zocht men 

 de diamanten in de bedding der rivier. ]\Ien duikt daar 

 dikwijls tot op eene diepte van twee tot drie vademen, 

 haalt met een' doelanor den noodic^en ^rond uit de bed- 

 ding der rivier op en wascht dezen vervolgens uit. 



Zeer duidelijke kenmerken bestaan er niet voor di- 

 amant-gronden. AVel vindt men gewoonlijk in dezel- 

 ve vele afgeronde toermalijnsteentjes , alsmede witte en 

 doffe afgeronde kiezelsteentjes , die gemakkelijk met de 

 handen zijn te verbreken , en die men tusschen de vin- 

 gers tot poeder kan wrijven, doch dergelijke rolsteen- 

 tjes komen, hoewel in minder groote hoeveelheid, ook 

 dikwijls in goudgronden voor. 



Het is niet onwaarschijnlijk, dat nog op verschil- 

 lende plaatsen in de Westerafdeeling van Borneo, 

 vooral in het stroomgebied der Kapoeas, diamantgron- 

 den voorkomen. De ondervinding heeft echter geleerd, 

 dat zij over het algemeen zeer arm zijn, zoodat alleen 

 de groote waarde, die de Maleijers aan diamanten hech- 

 ten, aanleiding kan geven om dezelve, dikwijls met 

 verlies, te bewerken. 



Goud. Dit edele metaal komt zeer alsjemeen verbreid 

 in de Westerafdeelinc: van Borneo voor. Alleen in de 

 Zuidelijke landen , zooals Kandawangan en "Matam , schij- 

 nen de gourlgronden minder rijk te zijn. Alle voorname 

 ontginningen, die daar nog 20 ;i 40 jaren geleden^ 



