324 



Het heldere vocht werd nu hingzaam uitgedampt, 

 waarbij verder niets werd afgescheiden. Toen het tot 

 een volumen van ruim 2^ned, kannen was gebragt, werd 

 het met fijn lythargyrium gekookt. Het donker bruin- 

 roode vocht werd daarbij wel lichter, maar bleef toch, 

 na herhaalde koking, bij filtratie geelbruin van kleur. 

 De smaak was bitter, zoutachtig (a). 



Uit dit vocht (a) werd het lood door zwavelvvater- 

 stofgas verwijderd, w^aarna het filtraat helder roodachtig 

 geel was , en een' zeer bitteren smaak had. Tot een vierde 

 van zijn volumen verdampt, was het eenigzins troebel 

 geworden, met eene geelachtig bruine kleur, eene 

 zuurachtige strooplucht en eenen zuurachtig bitteren 

 smaak. Lakmoespapier werd er onmiddellijk en sterk 

 rood door gekleurd. 



Er werd koolzuur in eenige overmaat toegevoegd. 



Onder sterk opbruisen, viel een overvloedig pre- 

 cipitaat, in graauw-bruine vlokken neder; deze bleken 

 bijna enkel uit koolzuur lood te bestaan. 



Het bovenstaande vocht was nog donkerbruin ge- 

 kleurd. 



Dit vocht werd nu tot eene zeer dikke konsistentie 

 uitgedampt. Een proefje er van werd met veel ether 

 geschud. Deze bleef daarbij genoegzaam kleurloos 

 terwijl het waterhoudend gedeelte veel van zijne lijvig- 

 heid verloren had. 



Het etherische vocht liet na verdamping eene zeer 

 bittere stof, doch in zeer geringe hoeveelheid, terug. 

 Het overige dat nu den reuk van ossengal had , werd 

 met kouden alkohol van 26° behandeld , en daarin voor 

 het grootste gedeelte opgelost. 



Er bleef eene troebele, bruine, strooperige vloeistof 



