325 



achter, die zich gemakkelijk in water oploste. 



Alles werd nu ondereen gemengd, met kalkhjdraat 

 gekookt en gefiltreerd. 



Het doorloopende vocht was nog even bruin gekleurd. 



Bij toevoeging van chloorvvaterstofzuur verscheen er 

 aanvankelijk geen precipitaat. 



Na een paar dagen vertoonde zich enkele zwart- 

 bruine vlokken. 



Er werd zwavelzuur in overmaat bijgevoegd, waardoor 

 deze vlokken dadelijk ontstonden : zij bleken een meng- 

 sel van gipskristallen en organische stof te wezen. 



Dit werd met alkohol behandeld , het vocht met am- 

 monia geneutraliseerd en daarna uitgedampt. 



Deze harsachtige stof, eenige uren op een horologie- 

 glas gelaten, werd glinsterend zwart en voegde zich 

 naar den vorm van het vat , waaraan zij ligt kleefde 

 en tevens eenigzins vochtig werd. Zij werd in een 

 stopfleschje overgebragt, en herhaalde malen met water 

 afgewasschen. 



Dit werd telkens lichtbruin troebel en had een' zeer 

 bitteren smaak. De vaste stof werd daarbij allengs 

 hard en broos, en tevens lichter bruin. Het wasch- 

 water werd vermensfd met het donkerbruine, zeer bit- 

 tere vocht, waaruit de hars was afgescheiden. 



Een proefje hiervan gaf, met onzijdig azijnzuur lood 

 in overmaat, een geelgraauw precipitaat (a 1). 



Het bovenstaande vocht was geelbruin, slechts weinig 

 bitter. Er was dus een e scheiding der twee stoffen 

 bewerkt. 



Het precipitaat, a, werd gedroogd en toen met ether 

 behandeld. Deze trok er eene bittere bruine stof uit, 

 doch in zeer geringe hoeveelheid , die zich als een plan- 



