331 



Na twee daueii Avas deze stof geheel veranderd iii 

 eene roodbruine, harde massa, van een' fiaauw-zoetach- 

 tigcn, tevens zaraentrekkenden en bitteren smaak. i)e 

 nasmaak was zeer bitter. 



Zij kleefde aan de handen als kaoetsjoek. In alkohol 

 loste zij gemakkelijk op, en het vocht was mede zeer 

 bitter. 



Het vocht, a^ werd door zwavelwaterstofgas van lood 

 bevrijd en daarna tot een klein volumen verdampt. Ilel 

 was nu lichtbruin, strooperig, bijna breiachtig en zeer 

 bitter van smaak, doch had een' vreemden bijsmaak, 

 en rook naar gesmolten lijm. De reaktie was zuur 

 (azijnzuur), terwijl er zouten kristalvormig afgezet waren. 



Door bijvoeging van water verkreeg ik een troebel 

 vocht, en er ontstond allengs een bezinksel van graauw- 

 gele vlokjes en vliesjes. Na filtratie was het vocht 

 helder bruin ^ met eene tint in het roode, doch gaf 

 nog een' vreemden reuk van zich, thans van dien van 

 lijm verschillende. Door o verzadiging met potasch werd 

 het niet troebel. Tot een kleiner volumen uitgedampt, 

 was de kleur donkerbruin geworden, en werd de reuk 

 naar lijm weder merkbaar. Er had zich tevens eene 

 l^ruinc stof tepelvormig op een graauwgeel vlicsje afgezet. 



Er werd nu azijnzuur in eenige overmaat toegevoegd, 

 en daarna weder koolzure potasch; daarbij werd het 

 gcheele vocht vervuld met een geelgraauw-korrelig pre- 

 cipitaat. Bij filtratie bleef eene gcleiachlige stof terug, 

 die afgevvasschen en gedroogd zijnde , zich als een graauw- 

 wit, zeer lijn en zacht poeder vertoonde (kiezelaarde). 



Het gefiltreerde vocht was helder bruin. Door chloor- 

 waterstofzuur werd het ecnigzins troebel. Na 24 uren 

 had zich een graauw-bruin prcci})ilaat afgescheiden 



