332 



Het TOülit werd gefiltreerd, door het laatste spoel- 

 water werd het zure filtraat eenigzins troebel. Het 

 precipitaat, op het filtrum terug gebleven , was flaauw 

 bitter, bijna smakeloos. 



13. Het grootere gedeelte van het oorspronkelijke vocht. 

 Dit werd in tweeën gedeeld. Uit het eene, B, werd 

 de hars niet verwijderd, maar dadelijk azijnzuur lood 

 toegevoegd. Er ontstond een geelgraauw precipitaat 

 (E) en het vocht (B -) was, na bezinking, van eene lichte 

 rood-bruine kleur. 



Het precipitaat werd in water verdeeld, door zwa- 

 velwaterstofgas van lood bevrijd, in het lieldere geel- 

 bruine vocht B ^, dat eenigzins bitter was, met kool- 

 zure soda ovcrzadigd. Daarbij ontstond geen precipi- 

 taat. 



Met chloorwaterstofzunr overzadigd, werd de klem- 

 lichter, het vocht werd troebel en eene geelgraauwe stof 

 zonderde zich aan de oppervlakte af. 



Op een filtrum verzameld , werd deze stof graauw- 

 bruin , was eenigzins zamentrekkend van smaak, en 

 had eene ligt zure reaktie (looizuur). Plet zure vocht 

 werd door het laatste spoelwater weder troebel. Met 

 ammonia verzadigd, werd het vocht donkerder, rood- 

 achti'? , doch zonder een precipitaat af te zetten , en bad 

 een' ziltigen, volstrekt niet bitteren smaak. 



Het vocht, B -, werd van het lood bevrijd, geïd- 

 trecrd , en uitgedampt. Het werd daarbij troebel, geel 

 van kleur en met een vliesje overdekt. 



De smaak was zeer bitter. 



De uitdamping werd voortgezet, en toen het tot een 

 zeer klein volumen gebragt was, werd er veel van eene 

 zwarte stof afgezet, die bijna onoplosbaar in water was. 



