314 



na behandeling met zwavelzuur, eene alkoliolisclie op- 

 lossiiio- van een' zuiver bitteren smaak. 



Op welke wijze cle genoemde stof ook min of meer 

 zuiver verkregen werd, in het algemeen kenmerkte zij 

 zich door de volgende eigenschappen tegenover rea- 

 gentia. 



Zij Avas oplosbaar in water. Dat zij soms, zoo als 

 in de 3e bereidingswijze, en ook een paar malen in 

 die met lythargyrium, deels door water werd geprecipi- 

 tecrd, was daaraan toe te schrijven, dat zij met veel 

 hars verbonden was. 



. Zij was mede oplosbaar in alkohol. Doch ook hier- 

 op kwamen enkele uitzonderingen voor, namelijk in de 

 eerste en vijfde bereidingswijze. In de eerste werd zij , 

 na herhaalde omwerkingen, door zeezoutzuur uit de al- 

 kühülische oplossing nedergesLagen. Dit feit verdient 

 eenige opmerking, daar het den schijn heeft, als of hier 

 eene chemische verbinding was gevormd, die onoplos- 

 baar was in alkohol. De in der tijd verkregene hoe- 

 veelheden waren te gering, om zulks nader te onder- 

 zoeken. 



Zij was steeds oplosbaar in ether, ofschoon zij ook 

 daarin niet zuiver werd opgenomen. 



Wat hare verhouding tegenover ammonia betreft, zoo 

 werd zij daardoor éénmaal wel, doch drie malen niet 

 geprecipiteerd. Het eerste liad plaats uit het kalkliou- 

 dcnd vocht, (3*^ bereidingswijze); maar hier werd zij 

 klaarblijkelijk mede gevoerd door die humusaardige, 

 zwarte stof, een produkt der inwerking van ammonia 

 op eenig galnotenzuur , uit liet looizuur gevormd. 



Door magnesia werd zij, inde vijfde bercidingwijze, 

 niet geprecipiteerd. 



