389 



dane grond, is schier ondenkbaar, ten ware men eenen 

 zandgrond , in den waren zin des woords , en zonder 

 een spoor van humusaclitige stoffen bedoelde. 



\Vï\ moeten, zelfs bij eene zoo sterke tegenstelling , 

 als in de vruchtbaarheid der twee onderzochte gronden , 

 alleen denken aan een aanmerhelijk verschil in de hoe- 

 veelheid der benoodigde voedings- stoffen ; en de geheel 

 uitgeputte grond zal dan , door zijne zanienstelling , ons 

 bekend maken met den uitersten grens van verarming, 

 waartoe een grond , door en ten opzigte van de suiker- 

 kult uur geraken kan. 



De heer Krajenbrink deelt omtrent dit onderwerp het 

 volgende mede : 



// De jjronden , alhier o^ebeziofd wordende voor de aan- 

 plant van suikerriet, hoewel aanvankelijk van vrij goede 

 hoedanigheid , zijn door eene dertig jaren achtereenvolgen- 

 de en onafgebrokene kuituur, zonder noemenswaardige 

 bemesting, in eenen staat van uitputting geraakt, die bij 

 de overname van dit land door mij als huurder, in 

 het laatst van 1S52, schaars hare wedergade had, zoo 

 dat mijn eerste werk was, door ontginning van nieuwe 

 gronden zoowel de gelegenheid tot verkrijging van meer- 

 der product bij gelijken arbeid, als tot braakbewerking 

 der meest uitgeputte velden, in het leven te roepen. 



// Onder die ontginningen bekleedt de eerste plaats 

 de droogmaking eener rawah of reservoir, ter grootte 

 van ongeveer 150 bouws, vroeger dienende om daaruit 

 een watermolen te voeden , doch na oprigting eener 

 stoommachine nutteloos geworden. 



// Het meercndeel van die oppervlakte werd in 1S56 

 met suikerriet beplant, dat men tlians bezig is te oog- 

 sten. De gemiddelde opbrengst daarvan in karren riet 



