395 



Dat gedeelte, onder den algemeenen naam van /lumus- 

 ::uur bekend, kan zich met de ammonia en de mine- 

 rale stoffen des bodems chemisch verbinden , en daarna 

 in de wortels der planten overgaan. Het nog betwiste 

 punt, over de wijze hoe, laat ik daar, ofschoon het, 

 naar onderzoekingen van Boussingault en anderen zeker 

 is, dat de bovengrond eene zeer groote, natuurlijk af- 

 wisselende, hoeveelheid koolzuur in zijn poren bevat, 

 en dat dit als een eindprodukt van de ontleding van 

 den humus kan beschouwd worden. 



Bij opene kuituur, en onder eene tropische zon, gaat 

 die ontleding het snelste voort, en een groot gedeelte 

 van het produkt daarvan gaat in den dampkring over. 



])e vergelijking der twee gronden toont aan, tot 

 welken s^raad dit verlies in no. 2 is voortij^eq-aan. De 

 verhouding van het humuszuur alhier staat tot dat in 

 no. 1 als 1:17. 



In den pas ontgonnen rawagrond , vroeger steeds met 

 water bedekt, was genoemd zuur aan de ontledende 

 werking der zonnewarmte onttrokken, en van daar die 

 groote op een hooping, welke echter in den loop der' 

 voortgezette kuituur, ras zal verminderen, ten zij die 

 grond van tijd tot tijd, weder met water bedekt worde. 



De verhouding tusschen de humus en den stikstof is : 

 in no. 1 — ICO : 2,42 

 // // 2 — 100 : 2,43 

 dus ongeveer gelijk; en dit was te verwachten, dewijl 

 deze stikstof uit den dampkring gekondenseerd is, waar- 

 toe de organische stof het hoofdmiddel is. 



Vergeleken met het gehalte aan humuszuur , is daar- 

 entegen de ammonia in no. 2 veel hooger dan in no. 1. 



Doch de laatste is onder kuituur, en de in den 

 grond gevormde of wel gelegde ammonia wordt er 



