397 



extra bron daar, waaraan het suikerriet zijne zoo noo- 

 dige minerale stotlen kan ontleenen. 



Doch het regenwater bevat koolzuur, en in den 

 grond is koolzuur aanwezig, te meer, naar mate er 

 meer humus of humuszuur in gevonden wordt, 



liet water, dat telkens op deze velden valt, en er 

 voor een gedeelte in blijft hangen (in no. 1 meer en 

 langer, dan in no. 2) — zal er dus meer uit oplossen, 

 dan door zuiver water kan geschieden. 



De mogelijkheid daartoe klimt in no. 1 in grootere 

 verhouding , dan in no. 2 , want trekken wij , hetgeen 

 met de vierderlei oplosmiddelen uit dezen werd op- 

 genomen af van de hoeveelheden , uit no. 1 op dezelfde 

 wijze bekomen, dan verkrijgen wij, meerder bedrag 

 voor deze laatste : 



door zuiver water. .' : . . . : . 0,165 

 // water met i pCt. zuur. . . . 0,703 

 '// // // I pCt. // . ... 1,410 



// // // 1 pCt. // . ... 1,9G0 



Wij juogen hieruit het besluit trekken , dat i\\ no. 1 

 al de minerale stoffen — de onoplosbare kiezelzure ver- 

 bindingen uitgezonderd — in eencn grooteren staat van 

 oplosbaarheid verkecren, dan in lio. 2; met andere woor- 

 den, dat in no. 2, gedurende de zoo langdurige ach- 

 tereenvolgende beplantiftig, de voorraad dier minerale stof- 

 fen , in (irooter male icerd vcrbruilcé claa weder aange- 

 vuld. Dit kan in no. 1, die al de kenteekenen der 

 nieuwheid draagt, het geval niet v.ezen; maar dit wijst 

 ook op de noodige omzigtigheid, voor de toekomst. 



En nu nog een weinig over de hoedanigheid dier 

 oplosbare minerale stuiTen — dat is: over derzelver za- 

 menstcllim^ 



Zoo als die is opgegeven, stelt zij voor, wat door 



