399 



ziuirhoudende uit elk der beide gronJen werd aitge- 

 trokken , dan was het bedrag daarvan : 

 door het vocht met l pCt. zuur, 



in no. 1. 44,6 



// .'/ 2 32,3 . 



en door het vocht met { pCt. zuur, 



in no. 1 29,0 



// // 2 25,8 



Het is onmogelijk, om eene vergelijking te maken 

 tusschen het oplossend vermogen van een der drie ge- 

 bezigde vochten en die, zeker veelvuldig afwisselende, 

 vau het vocht, dat deze gronden van nature bevatten. 

 Doch dit is hier voor ons doel onbelangrijk. 



De reeds betrekkelijk geringe hoeveelheden van noo- 

 dige mineralen , die de i>rond no. 2 aan het sterkste 

 der gebezigde oplosmiddelen kan afstaan , nam met de 

 verslapping van dat vocht in grootere mate af, dan in 

 no. 1. 



Bovendien zijn zojider eeyügen twijfel , de poren van 

 110. 1 , met eene veel grootere hoeveelheid koolzuur ge- 

 vuld, dan van no. 2. Het vocht van no. 1, reeds 

 zooals wij gezien hebben , van nature daarin meer en 

 langer aanwezig, dan in no, 2, is dus ook veel meer 

 koolzuurhoudend. Het heeft daardoor een veel meer 

 oplossend vermogen en daaraan wordt eene grootere 

 hoeveelheid minerale stoffen in zekeren graad van op- 

 losbaarheid aangeboden. 



Het behoeft naauwelijks herinnerd te worden , dat de 

 bovengenoemde mineralen de eenige zijji , die voor den 

 jroei van het suikerriet wezenlijk noodig kunnen geaclit 

 "worden. 



Het is, bij de vergelijking van den toestand en de 

 zanenstelling dezer twee grondsoorten , dus minder eene 



