400 



vraag van afn-ezigheïd van zekere noodigc stoiTen, dar» 

 wel van vernmidering tot een minimum. Ik moet echter 

 toestemmen, dat de, om zoo te spreken volslagene af- 

 wezigheid van zwavelzuur in no. 3 , een zeer zeldzaam 

 feit, allen groei van suikerriet of van welk kultuurge- 

 was ook, zou belet hebben, ook al waren alle an- 

 dere bestanddeelen in de toereikende hoeveelheid aan- 

 wezig geweest. 



Ik mag vertrouwen , dat ik mijne denkbeelden , zoo 

 over den aard als de zamenstelling dezer beide gron- 

 den, genoegzaam heb uiteengezet, en daarmede ook de 

 waarde van dit chemisch onderzoek eenigzins toege- 

 licht. De toepassing er van mag niet achterwege 

 blijven, in het belang beide van den nog goeden en 

 van den slechten, uitgeputten grond. 



De zamenstelling en toestand van den laatsten , duidt 

 met groote mate van v.^aarschijnlijkheid aan, wat de 

 eerste eens zal worden, indien hij eene reeks van ja- 

 ïen op dezelfde , ik mag zeggen achtelooze, wijze behan- 

 deld wordt. Humus en humuszuur, alkaliën, phos- 

 phorzuur, zwavelzuur zullen allengs naderen tot een 

 minimum; beneden dit, zal de grond genoegzaam geen 

 gewas meer geven, en naarmate die bestanddeelen tot 

 dat minimum naderen, zal de oogst afnemen. Voor 

 dezelfde onkosten en arbeid zal de grond gedurig min- 

 der teruggeven. 



Hieruit volgt van zelf, dat zoodra er een begin van 

 verzwakking in den groei van het riet bespeurd wordt, 

 men dient op te letten, of dit het volgende jaar zoo 

 voortr>-aat. En is dit het G;eval, dan zal eene bemes- 

 tin"- op hare plaats zijn, in hoedanigheid overeenkorr- 

 stig met, in hoeveelheid minder dan die, welke Ie 

 grond no. J2, ofschoon thans braakliggende, onvernij- 



