4 OBSERVAT:ONES ZOOLOGICAE. 
breviore ipsis incisoribus stipatus, ut adeo sex habeat incisores inferiores more 
Lemuris, sed prorsus alio situ. (Tertium hoc par incisorum est potius dens 
caninus junior ab altero succrescente loco pellendus. Cuvier.) Hi dentes in- 
terstitium inter caninum maxillae superioris et incisores non prorsus replent, 
quum validior caninus superior haud aliud spatium reperiat quam angulum 
quem format laniarius inferior versus anteriora recumbens, et primus molaris 
simplex et vix corona instructus versus poseriora inclinatus. 
II. Foraminula sex in osse maxillari in orbitam penetrantia, et antice in 
sulcum degenerantia ossi insculpta, pro ramis nervi maxillaris superioris rami 
infraorbitarii quinti paris. Ita multiplicata esse in multis simiis Cuvier me 
docet. Sed juga illa sulcosque non magis distinctos altosque esse in cranio 
miror, quum adeo sint in cute genarum. 
SIMIA PANISCUS. 
Mz: corpus pilis nigerrimis horridum, fere ut in urso. Meus, quem vidi, 
timidissimus, tangi metuebat. Alius tamen mansuetior mihi postea visus. Sed 
pariter ac ille se colligens, hyeme utique, et caput intra vellus abscondens. 
Mihi Buffoniana figura non satis gracilis videbatur, et novam delinean- 
dam curavi Schreberiano operi insertam. E contrario Vosmaer Buffonianae 
figurae objecit, eam non satis torosam esse, v. Buff. Suppl. FII. p. 104. 
ergo vel varietates ratione proportionis dantur , vel diversae species aliquando 
distinguendae. 
Ex tota descriptione quam mihi dedit Merianus Basileensis speciei a se 
altae, haec fuit: satis docilis et jocosa fuit; saepe libertati reddita in arbore 
commorata, et in stabulo ubi domunculum habuit, nec tamen sat tepide 
cubare sibi visa , felem eo adegit , incertum quibus mediis, ut cum catulis in 
ipsius casulam demigraret, et juxta simiam cubaret, 
Nimiis exhibitis saccharatis enecata est. 
Haec sine dubio, quae in epulis expetita , Stedmannum intuebatur, et quasi 
gigantem suae gentis mirari videbatur. Quae globo plumbeo trajecta blando 
aspectu et quasi vitam deprecans et crudelitatem exprobrans illum intuita 
est. v. Stedmann Foy. au Surinam. I. p. 217. 'Tamen p. 221. dorsum tan- 
ium nigrum suae adscribit. 
Haec videtur etiam AMarzmonda dicta , magna , nigra , facile mansuescens. 
Ulloa Itin. p. 169. vers. germ. 
