PRAEFATIO, LV 
observata memoriae tradere, aut quod facile et non raro acci- 
dit, extremis ut dicitur digitis leviterque attingere, aut prae- 
occupato mobilique animo res adire, ut quales velis esse 
videas, non quales sint. Sed calamum manu tenendo observa- 
taque litteris mandando , non semel modo iterumque , si locus 
esset, ad illa redeundo, diuque constanterque in illis haerendo, 
donec omni ex parte perlustrata, pervestigata et percognita 
essent, veritatis characterem observationibus suis imprimere 
studuit. Idque non in majoribus solum naturae corporibus , sed 
et in minimis aciemque oculorum effugientibus fecit. 
Ex hoc summae perfectionis studio et amore , et raro ingenii 
non nisi absolutissima publicum in usum conferendi consilio; 
et otii inopia accidit, ut minus ab eo vulgatum quam collec- 
tum, minus ex eo lectum, quam sermone auditum sit. Qua 
ex caussa etiam multae illi observationes obsolefactae sunt, 
et multorum laus inventorum ab aliis praerepta. Lubentius 
quoque communicavit cum aliis, quae intus premere suo jure 
potuisset. Eruditio denique ejus vasta, qui innumeros perle- 
gerat libros scriptoresque omnium aetatum , pluriumque lin- 
guarum, aeque ac amicitiae foedus et epistolarum cum cele- 
berrimis naturae scrutatoribus contractum commercium , vo- 
lumina scribendi abunde materiam illi suppeditare potuissent. 
Quare plurima , tam in rerum naturalium eimelio , quam in 
bibliotheca Hermanni nostri recondita sunt , quae non ad ani- 
malium solum, sed et ad vegetabilium imnumeras cohortes, et 
ad mineralium agmina spectant, quaeque collecta in luce poni 
mereantur. Quod ille dum viveret non fecit, id ego, ejus olim 
discipulus, tum amicitia et affinitate junctus, et post tristia ejus 
fata in schola Argentoratensi successor, agere adgredior, con- 
siliis auxiliisque fultus viri amplissimi, rRiDERICI HER MANNI, 
fratris , nuper legislatorum Franciae collegio adscripti , hodie 
