MAMMALIA. 61 
Palmarum pollex brevis , aut potius unguiculus pollicaris. 
Ad angulum oris pili etiam intus. 
In palato papillae tres transversae , posteriores latiores, albae. 
Maxillares nullo modo oculis attingere possum. Ergo valeat ille charac- 
ter, qui a recentioribus in distinguendis murium generibus assumitur. Nam 
quis commissuras labiorum findet, aut sceleton parabit. 
In labiis et lingua ea mihi videtur esse structura, ut os claudere possit 
dum rodit sub aqua , margine labiorum superiorum ad se invicem accedente 
ut dentes extra oris aperturam maneant. Huc sine dubio faciunt quoque 
istae papillae palatinae; quae sunt eaedem cum rugis palati aliorum ani- 
malium. 
Ista structura tamen labiorum etiam ni fallor, in criceto observatur. 
Haec descriptio facta ad specimen d. 29 floreal Ao. VI. (1798.) in horto 
Schureriano plurimum damni inferens. 
MUS PENDULINUS. Nobis. 
Cinereo-ater, subtus albus , cauda corporis longitudine. 
Similis muri musculo ,sed minor. Di:piciendum adhuc quo vero et genuino 
charactere possit distingui. Differt autem omnino , vel sola vitae ratione et nido. 
Missus Ao. reip. 9. (1795. Septembri) a Schroedero , pastore Schillersdorfiano., 
Ita ille in litteris d. 29. Aug. 1795. (Ao. 5.) « Mitto tibi murem soricino tuo, 
«quem mihi montravisti, similem , sed nihil habet cum sorice communis. 
« Accipies simul nidum, [qui ex meris gramineis foliis contextus est, et in 
fundo habet aliquid glutinosi, fere similis illi quod in nido hirundinis 
apodis conspicitur , sed quod in nido Ao. 1797. (Ao. 5)) in culmis avenae 
suspenso , non repertum est] quem non in cuniculis sub terra, sed inter 
« erectos frumenti culmos ponit, in quibus more nidi pari pendulini (potius 
«turdi arundinacei) suspensus haeret. Messores mei multos ejusmodi nidos 
«repererunt , in quibus saepe decem, ad minimum octo catulos reperiri asse- 
«runt ». [Asseveravit mihi postea Schallerus Pastor Pfaffenhofianus agrestes 
mures pluviis annis nidos supra terram struere. Quod examinandum.] Inde 
murem peznzdulinum vocavi hane speciem, 
[Est mus avenarius, die Habermauss , JF'olfii , Versuche die Feld- 
maeusse zu vertilgen. Kiel. 1794 , pag. 16. 515. Ed.] 
