A'Y'U HUS 125 
In Strige, quae mihi Ao. 6. (1797. initio Martii) missa est , quam semper 
pro altero sexu pallidiore aluconis habui , alterum oculum pulcre coeruleum 
reperio (altero destructo); rostrum albido-subvirescens. Pedes dense villosi , 
maculati. Remex prima brevissima; quinta omnino longissima. Remiges duae 
primae serratae. Etiam duae primae alulae spuriae. 
Ipsissima SZrzx passerizz mihi ex Tranquebaria Indiae orientalis missa est. 
LANIUS MINOR. Nobis. 
| Cauda cuneiformi lateribus alba , dorso cano , alis nigris , tectricibus 
apice vix albis , fronte nigra , hypochondriis rufescentibus. 
Circa Argentinam et Colmariam captus. 
La petite pie-griéche grise. Brisson. Frisch. Lab. 60. Est pie-griéche 
d'Italie Buffonii. 1. I. p. 298. Pl. enlum. tab. 32. fig. 1. Sed praeclare errat, 
dum pro mera varietate habet. Statura minore et coloribus differt. 
LANIUS DOLIATUS. 
Mrn prorsusssimilis missa avis ex Tranquebaria ; nisi quod minus cristatus 
et rostrum aliquanto longius sit. 
PSITTACUS NOBILIS. 
Hic Argentorati apud. Dn. Marchal Ao. 6. (1797. primis Maji diebus) 
peperit ova tria, postquam jam per quatuordecim annos aluisset. Singularis 
magnitudinis ova, et majora columbinis , longitudine unius pollicis, linearum 
septem, latitudine linearum tredecim , (ergo non subsphaerica, uti Buffonius 
habet, p. 146.) nitide alba. Vulgo duo tantum ova psittacis adscribunt. Post 
adeo diuturnam sterilitatem partum tandem sequutum esse , etiam in historia 
generationis in genere memorandum. Imo , ut postea didici, psittacus hic non 
in his tribus ovis substitit , sed septem ova omnino peperit, septimarnae inter- 
vallo , unum ab altero. 
PSITTACUS SEMIROSTRAIS. Nobis. 
Macrourus , viridis , mandibula superiore collarique rubris. 
Parvus. Humeri subtus flavescenti-virides. Capiti aliquid coerulei se immiscet. 
