A Y OH-SI 151 
COLYMBUS IMMER. 
Carrus Argentorati Ao. 1789. Novembri, et 179o. initio Decembris, et 
vidi viginti annis ante aliquoties; ita d. 24. Novembris 1787. Etiam in lacu 
Genevensi, (uti Colymbus arcticus, quem inde habeo dono Di. Deruyneri 
1791. Lausannae. Bernae etiam hunc vidi in musaeo Sprüngliano. Miror adeo 
in Rheno nostro nunquam , quod sciam, captum esse.) 
Capitis pennae si retrorsum flectantur, illud quasi holosericeum reddunt. 
Aurium apertura parva. Pedes albi , venis sanguineis picti, juxta digitorum 
longitudinem nigri. Digiti postici unguis auctus. Hectrices octodecim brevis- 
simae. Pedum digiti ita complicari et ad se invicem applicari possunt , ut vix 
tarso latiores sint omnes simul sumti. 
Sine dubio qui nomine Colymbi strotici (vitio typographico ut videtur) 
venit in Zerkwürdiskeiten der Landschaft Basel p. 2588. 
COLYMBUS CRISTATUS. 
Carrus Argentorati 1775. medio Majo , circa quod tempus insolita nix ce- 
cidit. Totum caput non collari, sed vitta totum caput tegente obsessum. Pen- 
nae longae ferrugineae auriculas quasi formant. 
Rursus captus Ao. 8. (1799. fine Martii) post diram longamque insolitam 
hyemem, toto hoc intervallo nunquam visus. 
(Captus denuo Ao. 9. (1801r.) 
COLYMBUS ERYTHROCEPHALUS. Nobis. 
Pedibus lobatis , fuscus , colli lateribus fulvis , nucha abdomineque 
cinereis. 
Parvus, magnitudine fere columbae. Rostri apex fulvus. Remiges secun- 
dariae margine interiore albae; sed nullam fasciam albedo constituit. 
LARUS CINERARIUS. 
Hic (potius zaevius) junior vixit apud me Ao. 1795. a prima die Áu- 
gusti, usque in 5o. Decembris. In specierum confusione addo illud, eum 
de quo loquor exacte convenire cum Brissonii descriptione, T. VI. p. 187. et 
figura tab. 17. fig. 2. ut adeo quum hic allegetur ad naevium, ille potius 
fuerit. "Tectrices alarum fasciam longitudinalem formantes nondum nigrae 
