A y MENS 175 
servata; tempestate frigida et ventosa succedente usque in Aprilem. Medio 
Julio jam vidi par ciconiarum juniorum bene formatarum , in quibus tamen 
juventas apparebat et nescio quid nitidi et comti quod non observavi in illa 
quam ego olim alui. 
Ao. 1800. (Ao. 8.) post longam duramque hyemem die 2». Martii primum 
visa. 
ARDEA NIGRA. 
ArraTA ad me die 5. Septembris 1774. 
Pondus quinque librarum cum dimidia. Longitudo extensi ab apice rostri 
ad extremos pedes trium pedum septem pollicum ; ad extremum caudae vero 
irium pedum unius pollicis. Ab una alarum extremitate ad alteram quinque 
pedum Parisinorum. Ztostruzm obscure virescens. JVares lineares; in palato 
apertura in parte posteriore. Longitudo rostri pollicum sex cum dimidio. Z;;z- 
gua brevissima. Orbitae nudae, nigrae. Jris nigra. 
Pennae capitis fuscae apice subgriseo. PZurzae albae. 
Dorsi alaeque pennae atro-aeneae. 
liemises duae priores longae, media fere parte emarginatae, sequentes 
deficiebant. "Tum sex aliae adhuc ex ordine primorum. Secundariae octodecim. 
T'ectrices inferiores ordinum trium. Subscapulares niveae , uti et pectus et ab- 
domen. Scapus pennarum interior brevis, plumosus tantum. 
Rectrices duodecim nigrae , tectricibus earum inferioribus niveis. 
Femora novem pollicum cum dimidio, tecta pennis ad distantiam quin- 
que pollicum et dimidii. Z77iae octo pollicum, pallide virentes. Dze£us me- 
dius trium pollicum novem linearum. Pedes subpalmati. Üzgues breves con- 
vexi, medii introrsum gibbi, non serrati. Papz//ae subtus planae, non emi- 
nentes. 
In meis et quotquot vidi aliis ardeis nigris pedes neque rubri erant quales 
facit Linnaeus , neque virides , sed cinerei. Rostrum obscurum virescens , cum 
pallore. Pennae subalares longae, rectae, albae. Dorsales ventralesque scapo 
duplici, sed posteriore valde brevi. Colli lanceolatae distantes scapo poste- 
riore carent. 
Sed edoceor ab Heringio qui avium pelles farcit , eas omnes juniores fuisse. 
In adulta utique magis etiam rubros pedes et rostrum esse, quam in ciconia 
alba, et nitorem azureum (reflets bronzés) qualem Linnaeus describit esse 
pulcherrimum. 
