214 OBSERVATIONES ZOOLOGICA E. 
medio magis fuscae, ambitu latius quam in primoribus lutescente - albidae. 
Prima praecedente quinta secundaria linea fere longior, sequens duabus lineis 
brevior praecedente, postrema citius decrescens et tribus lineis brevior prae- 
cedente. 
Caudae longitudo ab imo uropygio linearum viginti unius, et proportione 
vix longior quam in troglodyte , ut ab initio fere crediderim imperfectam esse 
nec plenarium incrementum adeptam. Rectrix extima tribus lineis cum dimi- 
dia in complicata cauda brevior est media. Omnes sunt acuminatae, medio 
fuscae , margine brunneo-cinereae , in extima pallidius, ut margo fere sit al- 
bidus. 
Tarsi carneo-cinerei , longitudine decem linearum. 
Vocem nullam audivi. Neque erat cantandi locus. 
PIPRA? EUROPAE A. Nobis. 
Nigra , pileo subtusque alba , cauda. forficata , réctricibus Tateralibus 
brevioribus , margine exteriore albis. 
Rostro sane neque fringilla, neque motacilla , neque parus: sed cum pipra 
rostrum magis convenit, Non autem pedibus, qui non sunt gressorii. Cauda 
forficata , extima rectrice brevissima , penultima brevi, tertia longiore, tribus 
his margine exteriore albis , sed obscurius in tertia. 
Statura motacillae trochili. Pedes altiusculi. 
Reperi 1791. Julio, in officina Delachenaliana Basileae, ubi provisor 
Schmidius avibus praeparandis delectatur. Venator quidam qui adfuit pari 
speciem esse dixit, et in sylvis montium reperiri. Saepius postea ut denuo 
mitteretur avicula petii. Aliquando responsum est, aucupem, quum nidum 
tollere vellet, decidisse et crus fregisse. 
Regio oculorum fulva, etiam in icone picta expressa, nescio an in viva 
avicula adsit, an a mala farciendi ratione veniat, plumis , ab aliquo infarcto 
in cranium corpore colorem illum extrahentibus. 
Remiges secundariae etiam margine anteriore albae, eo latius et clarius 
quo magis sunt posteriores dorsoque viciniores. 
Si novum genus mereatur, zZegitZalos vocari poterit. 
