250 ODSERVATIONES ZOOLOGICAE. 
Uterque adhuc adfuit d. 14. Novembris. In mentem venit, adeo macilentos 
forte ac excolores esse, quod in sicca nimis terra haererent. Adfudi aquam satis 
copiosam, et postridie torosi , pinguiculi, nitidulique fuerunt, oculis valde 
prominulis. 
D. 18. Nov. alter eorum se defodit, altero solummodo fossa in superficie 
incumbente. Sed d. 2o. etiam hic sub terram se recepit. 
D. 1. Maji 1796. (A. 5.) emergit, in fauce cavernae suae haeret; tandem 
exiguo saltu exilit , os faciemque pede aliquantum detergit , oniscos ante ocu- 
los discurrentes non curat. Motus ille gulae celer et magnus. Color obscurus 
ut hanc speciem esse vix agnoverim. Objicio oniscos. Sed impransus rursus 
absconditur. Miratus non amplius apparere, neque etiam noctu oniscos au- 
ferri, amolior terram, visurus anne forte mortuus esset, ut in aliis repereram. 
Sed bene valentem reperi. Rursus operui terra , et in adamato antro reliqui. 
Sed postridie ad terrae superficiem apparuit: oblatis autem oniscis mox rur- 
sus se abscondidit impransus. 
Sed d. 11. Junii sub noctis ingressum apparuit. Postridie decem circiter 
oniscos objeci. Post meridiem et bufo et onisci non amplius adfuerunt. 
D. 25. Jun. apparuit satis tersus. Decem circiter oniscos objeci, quibus 
absumtis se abscondidit. 
Die 2. Julii in orificio antri apparet, ore in superficie terrae posito. Abeo 
quaesitum. oniscos. Post duo triave horae minuta redeo, et nullum amplius 
bufonem, orificiumque clausum reperio. 
'Toto fere Septembri apparuit , cum duabus calamitis simul inclusis. Octobri 
denuo defossus , sed medio mense uno die adfuit. 
D. 14. Febr. (Ao. 6.) apparet in superficie terrae bufo terrestris et bufo 
scorodosma: hic macilentissimus,, ossibus lumbaribus in dorso eminentibus, 
languidus; cute in lumbis corrugata. Neuter projectos oniscos lumbricosve 
tetigit. Postridie autem scorodosma pinguicula visa et nitida , licet cibum haud 
ceperit. Àn aqua quam affatim affudi , hunc illi colorem dedit? Nam per to- 
tam fere hyemem terra raro madefacta est. Neque et postea tetigerunt oniscos 
lumbricosve, licet in superficie haeserint semisepultae , usque in .... 
Bufo quidem semitectus jacuit in superficie usque in 20. Febr. Sed scoro- 
dosma in terra se defodit, et perpendiculari situ, fere semisupinus haesit in 
fovea, ut caput et pars superficiei inferioris in conspectum prodiret; quo in 
situ antea nunquam observavi. Mansit sic usque in 24. Febr. ubi prorsus in 
superficie haesit, toroso nitenteque corpore. Sine dubio bene jam pransa erat, 
