DE JACHT MET DE CAMERA 22 



bewoners, de gezelschapper van den eenzamen wandelaar. AI3 de dorpsklok 

 nauwelijks het middernachtelijk uur heeft aangekondigd en overal en alorn nog 

 de diepste duisternis heerscht, is hij al wakker en wekt met zijn vroolijken 

 roep de andere bewoners van het bosch. Koekoek, Koekoek, en nogmaals Koe- 

 koek, Koekoek, steeds luider en duidelijker, dan wacht hij even, om voor de 

 derde maal nogmaals te roepen en zoo gaat hij voort, als het ware aan ieder- 

 een verkondigende, dat de dag weldra zal aanbreken. Als het zoover is, houdt 

 hij haast niet op, steeds luider te roepen uit louter vreugde, dat hij de wekker 

 der andere vogels geweest is. Daarop volgt dan eene lange pauze, want nu 

 gaat hij aan den arbeid. Zijn maag jeukt hem en verlangt naar voedsel en 

 dientengevolge doorkruist hij de bosschen om naar geschikt voedsel te zoeken, 

 doch eerst nadat hij zich ter dege heeft opgeknapt. Zijn dagelijksch werk is zoo 

 vermoeiend, dat hij haast geen tijd meer heeft, oolc nu nog den bekenden roep 

 te laten hooren. Toch hoort men hem ook gedurende den arbeid nu en dan 

 nog roepen. 



Koekoek hoe oud word ik, is eene vraag, die dikwijls gesteld wordt, als 

 men den Koekoek hoort roepen. Wie op deze vraag een bevredigend antwoord 

 verlangt, moet in den nacht, of als het nauwelijks dag is geworden, den Koekoek 

 raadplegen. Hij zal U dan meestal den leeftijd van iVlethusalem voorspellen. 



Als hij in Bloeimaand naar een wijfje uitkijkt, roept hij dikwijls Koekoekoek 

 en knjgt hij van het wijfje tot antwoord een luid klinkend Koekoekoekoekoekoe. 

 Hem of haar bij het roepen van nabij te bespieden is alleen mogelijk met een 

 goeden kijker of van uit eene dekking, die voor een vogelfotograaf in orde is 

 gebracht. iMet neerhangende vleugels en wippenden staart kunt ge hem dan 

 bij eiken roep eene buiging zien maken. Nadert ge hem nog meer, dan verdwijnt 

 hij terstond, want niettegenstaande hij meestal elk jaar als verblijf dezelfde 

 plaats weer uitkiest, is het toch een erg schuwe en bange vogel, die zich reeds 

 bij het geringste verdachte geluid in veiligheid brengt. 



In de tweede helft van April tot ons teruggekeerd zijnde, zoekt hij, evenals 

 de Ooijevaars en de Zwaluwen niet hetzelfde nest, want hij heeft geen nest, 

 maar toch hetzelfde terrein weer op, waar hij een vorig jaar vertoefd heeft. 

 Zulks heeft men met zekerheid kunnen vaststellen aan zulke vogels, in dit 

 geval koekoeken, wier roep duidelijk van het geroep van andere koekoeken te 

 onderscheiden was. Toch is en blijft hij erg schuw. Heeft hij dan soms een 

 slecht geweten ? 



Zeker is het vreemd in het leven van den Koekoek, dat terwijl andere 

 vogels in den paar en broedtijd het hoogste genot smaken, hij daarvan niet 

 weten wil. 



Hij is de eenigste vogel, die geen nest maakt en zich weinig of niet om 

 zijn nakomelingschap bekommert, de zorg daarvoor aan andere meestal kleinere 

 vogels overlatend. 



Slechts enkele zijner naaste bloedverwanten in overzeesche gewesten hebben 

 dit met hem gemeen. 



De 5 a 6 eieren, die hij gewoon is te leggen, legt of brengt hij, dat is 

 nog niet uitgemaakt, in de nesten van kleine zangvogels, die dan verder de 



