19 DE JACHT MET DE CAMERA 



Hare verbreiding over geheel ons land neemt echter ook van jaar tot jaar 

 toe en al mogen wij ons daarover ook zeer zeker verbhjden, toch heeft deze 

 groote toeneming ook weer haar schaduwzijde, omdat de hjsters in het algemeen 

 en dus ook de Zanglijsters, die in de nabijheid van fruit- en moestuinen ver- 

 blijven, daar broeden en hare jongen groot brengen, zich ook wel voeden met 

 jonge groenten en fijne vruchten en daardoor soms vrij schadelijk worden. 

 Dientengevolge worden op groote buitenplaatsen de lijsternesten ter voorkoming 

 van schade wel eens vernietigd en zijn de eigenaars dier nesten genoodzaakt 

 naar andere broedplaatsen om te zien. Ook in bloembollenstreken kunnen de 

 lijsters schadelijk worden door het omhoog werken en boven den grond halen 

 der pas geplante bloembollen, bij het zoeken naar aardwormen. 



Het vederpakje van de Zanglijster, die nagenoeg zoo groot is als de Spreeuw, 

 alleen haar staart is wat langer, is eenvoudig doch zeer in het oog vallend 

 en komt veel overeen met dat van Koperwiek en Mistel- of Groote Lijster, 

 twee lijstersoorten, waarvan de eerste bijna uitsluitend op den trek en de andere 

 ook in meerdere paren broedend in ons land wordt aangetroffen. Hare boven- 

 deelen zijn groenachtig bruingrijs, de vleugels en de staart meer bruinachtig 

 met lichtere zoompjes, terwijl de dekvederen der vleugels aan het einde vuil, 

 roestgele vlekjes vertoonen, waardoor op de vleugels twee rijen dezer vlekjes 

 ontstaan. De keel en de buik zijn wit en de borst is licht roestgeel en even- 

 als keel en buik bezet met zwarte vlekken, die echter op den buik minder 

 talrijk zijn. De bek is van boven zwart, van onderen lichtgeel. De groote 

 oogen zijn donkerbruin, de pooten vleeschkleurig. Mannetje en wijfje zijn haast 

 niet van elkander te onderscheiden. Men zou zeggen, dat bij de wijfjes de 

 vlekken op borst en buik iets kleiner zijn. 



Behalve in ons land komt de Zanglijster, met uitzondering alleen van het 

 hooge Noorden, over geheel Europa voor. Overal in naald- en loofbosschen, 

 als ook in parken en tuinen kan men haar aantreffen, ja zelfs in de kleinere 

 tuinen van steden en dorpen. Bij ons is de Zanglijster stand-, broed-, zwerf- 

 en trekvogel. In den herfst, meestal reeds m September, trekken vele Zang- 

 lijsters, die bij ons het broedingswerk hebben verricht, zuidelijker, terwijl die 

 uit noordelijker streken de bij ons overwinterende lijsters gezelschap komen 

 houden. De reis der wegtrekkenden strekt zich niet verder uit dan tot Zuid-Europa. 

 Vele overwinteren bij ons, evenals vele zwarte lijsters, in wier gezelschap zij 

 zich dan gaarne ophouden. Reeds in Februari, op zijn laatst begin Maart, 

 zijn de meeste reizigers weer terug. Bij goed en zacht weer bouwen ze haar 

 nest dikwijls ook reeds in Februari, meestal echter in Maart en bij ongunstig 

 weer eerst begin April, terwijl in Juni en ook nog wel in Juli een tweede 

 broedsel verwacht kan worden. De Zanglijster bouwt dit op alle mogelijke 

 zeer verschillende plaatsen in boomen struiken en heggen, bij voorkeur ook 

 gaarne in dichte sparrenboompjes en in andere lage coniferen, soms zeer laag 

 bij den grond, soms ook hooger. Het is komvormig, bestaat uit grassprietjes, 

 mossen en dunne worteltjes en heeft zeer dunne wanden. Van binnen wordt 

 het geheel aangesmeerd met een kleiachtige stof, die uit, met speeksel van den 

 vogel aan elkaar gekleefde stukjes, vermolmd hout bestaat. Het bevat gewoonlijk 



