1 7 DE JACHT MET DE CAMERA 



dat eene op zulk eene hoogte broedende eend, haar jongen één voor één in 

 den bek naar beneden draagt. 



Een kat, die om de een of andere reden haar jongen wil verplaatsen, pakt 

 ze eenvoudig in den nek en draagt ze daarheen, waar zij ze hebben wil. Ook 

 bij witte muizen heeft men waargenomen, dat ze, in eene kooi met meerdere 

 étages zich bevindend, haar jongen van de eene étage naar de andere brachten, 

 indien deze hen veiliger toescheen. Zou het dan zoo iets bijzonders zijn, als 

 de Wilde Eend dit voorbeeld zou volgen? Dat is weer eene zaak, waarop ook 

 in ons land nauwkeurig moet worden acht gegeven. Het zou de moeite wel 

 waard zijn, dit eens met feiten te kunnen staven. 



In de „Nederlandsche Jager" van 18 Januari 1 908 wordt dienaangaande door 

 een waarnemer het volgende medegedeeld, als een bewijs, dat, wat men niet 

 voor mogelijk achte, toch mogelijk kan zijn. „Op een verlaten ooievaarsnest, 

 geplaatst op een paal van dr 8 meter boven den grond en omgeven van 

 struikgewas, had eene eend zich tot broeden gezet. Op zekeren morgen hoorde 

 ik de eend, op het naastliggend weiland staande, onophoudelijk roepen en zag 

 ik de kopjes der jonge eendenkuikens zich herhaaldelijk vertoonen aan, en bui- 

 gen over den rand van het ooievaarsnest. Eindelijk liet één zich vallen, kwam 

 door de takken heen ongedeerd op den grond en liep naar de moeder. Suc- 

 cessievelijk, maar niet zoo heel spoedig, volgden de andere. Een paar bleven 

 even bewusteloos op den grond liggen, doch kwamen spoedig bij en spoed- 

 den zich daarop ook tot de steeds doorroepende moeder. Een bleef in de 

 takken hangen en moest door mij worden verlost. Er waren er zeven. Onmid- 

 dellijk nadat de zevende zich bij de moeder gevoegd had, hield deze met lokken 

 op en stapte gevolgd door haar kroost naar de nabijgelegen sloot." 



Dat de oude eend hare jongen terstond naar het water geleid en dat de 

 jongen bij haar blijven, totdat ze vlug zijn, staat vast. Vreemd moet het ons 

 daarom ook toeschijnen, dat er wel eendennesten gevonden worden op een 

 hoogen duintop, verborgen tusschen zwenkgras en duindoorns, in welks naaste 

 omgeving geen water te vinden is. Men staat er echter verbaasd over, hoe 

 spoedig de Wilde Eend hare jongen het naastbijzijnde meertje of poeltje heeft 

 aangewezen en daar met hen rondzwemt, niettegenstaande den soms vrij groo- 

 ten afstand van het nest. Een gedeelte der jongen nog in het nest aan te 

 treffen, nadat de oude Wilde Eend zich reeds met de overigen tot op eenigen 

 afstand van het nest had verwijderd, behoort zeker wel tot de uitzonderingen. 

 Dat zulks echter toch voorkomt bewijst ons de foto van het eendennest met 

 de snoezige wilde eendjes. Hier kon de Camerajager dus van geluk spreken. 



In October verliezen de jonge eenden haar donskleed en tooien zich de 

 woerden voor het eerst met het schitterend bruiloftskleed, terwijl de eenden 

 ongeveer veertien dagen vroeger, dan hun broeders het eenvoudige vederpakje 

 dragen. Dan begint ook voor haar een vroolijk eendenleventje in sloot en plas. 

 Met haar makkers trekken ze van de ééne plaats naar de andere en zoeken 

 dan eerst zuidelijker streken op, wanneer hare verblijfplaatsen met eene ijskorst 

 bedekt zijn. 



Allerlei zaden en wortels van waterplanten maken het dagelijksch voedsel 



2 



