DE JACHT MET DE CAMERA 16 



Langzamerhand, doch vrij vlug, ontw^ikkelen zich nu de vederen weder en 

 spoedig is hij weer de oude kloeke vHeger. 



In streken, waar meren en rivieren 's winters geregeld dicht vriezen, is de 

 wilde Eend trekvogel ; waar zulks niet meer het geval is, daar is hij stand- 

 en zwerfvogel. 



Zij komt voor in geheel Europa, gedeeltelijk in Azië, in Noord-Afrika en 

 ook in Noord-Amerika. 



In noordelijke streken komt zij in de tweede helft van Februari en ook nog 

 in Maart weer terug, meestal tot groote troepen vereenigd, en meestal in den 

 nacht, vliegend in eene schuine lijn, onder aanvoering van een ouden ervaren 

 woerd. Nauwelijks is zij weer tot hare broedplaatsen teruggekeerd, of zij zoekt 

 reeds naar een geschikte plaats voor haar nest, dat men in het hooge gras, 

 onder wilgen- en elzenstruiken en aan begroeide rivieroevers vinden kan. Het 

 bestaat uit droge grassprietjes, takjes, biezen en dorre bladeren, doch van nest- 

 bouw kan hier eigenlijk geen sprake zijn, want het daarvoor noodige materiaal 

 wordt slechts slordig bij elkaar gepakt en het nest is klaar, als de Eend er 

 een kuiltje in heeft gemaakt en dit met dons heeft belegd. In April, bij gunstig 

 weer ook reeds in Maart kan men er acht, doch meestal meer, blauwachtig 

 groene eieren in aantreffen, die door de Eend zes en twintig dagen worden 

 bebroed. Zoodra ze haar nest ook maar even verlaat, worden de eieren zorg- 

 vuldig met droge bladeren toegedekt. Voor haar jongen, die getooid met een 

 grijsgroen, op den rug met donkere strepen versierd donskleedje, achter haar 

 aanzwemmen, is zij eene zorgzame moeder. Het is aandoenlijk om te zien met 

 welk een groote waakzaamheid en overleg de Wilde Eend in alle behoeften 

 harer jongen voorziet en de nauwgezette aanhankelijkheid en volgzaamheid harer 

 jongen is gewis eene welverdiende belooning voor deze moederlijke zorg. Ook 

 bij tamme eenden is de angst van één van het koppel afgedwaald eenden- 

 kuiken goed bemerkbaar en in nog grooter mate is dit het geval bij de wilde 

 eenden. Het gebeurt ook, dat eene wilde eend zich een hollen wilgenboom 

 tot nestplaats kiest en ook wel den kop eener knotwilg, waarop zij dan zonder 

 vrees het broedingswerk verricht. Zulk een verheven nestplaats komt ons voor 

 eene eend reeds minder geschikt voor, al is de afstand van den wilgenkop tot 

 op den grond nu juist niet zoo groot. 



Wat echter te denken van eendennesten, die men in het bosch op een 

 hoogen eik en op andere hooge boomen, ja zelfs in oude kraaien- en roof- 

 vogelnesten heeft gevonden? Op het eerste gezicht zou men zeggen, dat zulks 

 niet mogelijk is en zich de vraag veroorloven : Op welke wijze bereiken de 

 jonge eenden, die immers terstond na het uitkomen het nest verlaten en het 

 water opzoeken, van uit haar verheven geboorteplaats den beganen grond ? 

 Zouden ze zich, zooals wel beweerd wordt, op goed geluk af over den nest- 

 rand laten vallen in het vertrouwen, dat ze zonder letsel den grond zullen 

 bereiken ? Deze veronderstelling komt ons wel wat gewaagd voor, want zoo 

 iets zou wel eens zeer noodlottig voor hen kunnen worden en in dit geval 

 zou een eendennest, gevonden op zulk een hooge nestplaats, hoogst abnormaal 

 en onnatuurlijk zijn. Ik meende dan ook als vaststaande te moeten aannemen. 



