13 DE JACHT MET DE CAMERA 



aan de onderzijde daarvan soms ook slakjes en waterdiertjes hebben vastgezet, 

 waarvan hij een groot liefhebber is. Deze eigenaardigheid heeft hem den naam 

 „Oestervisscher" bezorgd. 



Voor den jager heeft de Scholekster weinig aantrekkelijks, daar zijn vleesch 

 weinig smakelijk is. Ook wagen zich de Scholeksters buiten den broedtijd, 

 wanneer zij eieren en jongen tegen alle mogelijke aanvallen zoo goed mogelijk 

 weten te beschermen, slechts zelden in de nabijheid der menschen en komen 

 in den jachttijd slechts bij toeval onder schot. 



Plaat 5 en 6. 



De groote Wulp (Numenius arquata arquata) (L). 



Van de drie in ons land voorkomende Wulpensoorten is de groote Wulp 

 de grootste en de meest bekende. Het is een fraaie, slanke vogel met een 

 langen, afwaarts gekromden snavel die in ons land met verschillende benamin- 

 gen wordt aangeduid, waarvan de namen „Heidetuter" en „Regenfluiter" wel 

 het meest worden gehoord. 



Zijn vederkleed herinnert aan dat van den Leeuwerik. Het bovenlijf is bruin- 

 achtig roestgeel met zwartbrume vlekken, de kruin roestgeel met zwartbruine 

 vederrandjes, de hals geelachtig met zwartbruine lengtevlekken. Krop en zijden 

 van de borst zijn roestgeelachtig wit met smalle bruine schachtstrepen, de stuit 

 is wit met bruine lengtevlekken, de staart eveneens wit met smalle donker- 

 bruine dwarsbandjes. De snavel is roodachtig grijs, de oogen zijn bruin en 

 de poolen loodkleurig grijs. 



Terwijl de Regenwulp (Numenius phaeopus phasopus) (L) het geheele jaar 

 door bij ons vertoeft, doch niet bij ons broedt en de Dunbekwulp (Numenius 

 tenuirostris (Vieill) hoogst zelden bij ons voorkomt en tot nu toe slechts enkele 

 malen in ons land werd waargenomen, is de groote Wulp bij ons hoofd- 

 zakelijk zomervogel, alhoewel hij het geheele jaar aan de kust en aan rivier- 

 oevers in enkele exemplaren wordt aangetroffen. Reeds in Maart keert onze 

 Wulp naar zijn broedplaatsen terug, om er het broedingswerk te verrichten. 

 In September verlaten ons de meeste Wulpen weder. Aan de plaatsen, waar 

 hij zich ophoudt, stelt hij hoegenaamd geen hooge eischen. Overal is hij te 

 huis, aan het strand, zoowel als in de polders, op de vlakke heide, zoowel 

 als in de duinen. Overigens komt hij over geheel Europa voor en trekt hij 

 in den herfst zuidelijk tot Noord-Afrika. In de Toendra's van Lapland en 

 Siberië is hij ook, evenals bij ons, broedvogel. 



Zijn nest bestaat uit eene uitholling in den grond, welke met grashalmen 

 en plantenwortels slordig belegd wordt en waarm hij de vier groote eieren 

 legt, die op een olijfgroenen, gelen of bruinachtigen grond met donkergrauwe 

 vlekken en stippen en met groenachtig zwartbruine vlekjes, puntjes, korte 

 streepjes en lijntjes bezet zijn. Zijne eieren zijn nog grooter dan eendeneieren 

 en liggen gewoonlijk met de punten naar het midden van het nest. 



