DE JACHT MET DE CAMERA 12 



naderend mensc'n hem goed of kwalijk gezind is. Hij weet een jager zeer 

 goed van een wandelaar te onderscheiden en beschouwt een vogelfotograaf 

 eerder als een weldoener, dan als een belager. De in beeld gebrachte Vogelen- 

 zangsche Scholekster wist zeer goed, dat hem door de in zijne onmiddellijke 

 nabijheid opgestelde Camera geen leed zou geschieden. Hij scheen er integen- 

 deel op gesteld te zijn in verschillende poses gefotografeerd te worden, daar 

 hij zich telkens slechts even van het nest verwijderde, wanneer de Camera 

 voor eene nieuwe opname in gereedheid werd gebracht. Slechts eenige oogen- 

 blikken daarna was hij weer bezig zijne eieren te keeren of nam hij direct op 

 het nest plaats, blijkbaar zeer goed wetend dat hem zijne eieren niet ontnomen 

 zouden worden. Deze werden dan ook trouw door hem bebroed en na eene 

 broedtijd van ± drie weken kwamen uit twee der eieren de jongen te voor- 

 schijn, terwijl het derde onbevrucht bleek te zijn. 



Nauwelijks zijn de Scholeksters weer op hare broedplaatsen gearriveerd, 

 of ze verdeden zich paarsgewijze over de vlakte en terwijl de mannetjes aan- 

 houdend hunne scherpe „ieuw geluiden" uitstooten, zoeken de wijfjes een 

 geschikt plaatsje op, waar ze haar nest kunnen gereed maken. Zulk een nest 

 bestaat uit een vrij groot ondiep kuiltje in den grond, dat soms met droog 

 gras wordt bekleed, doch ook wel elke bekleedmg mist. Soms wordt dit nest 

 ook wel met gebroken schelpen versierd die in de naaste omgeving van het 

 nest te vinden waren en door den broedenden vogel evenals dit bij de nesten 

 van Strand- en Bontbek-pluvieren en bij die der Zeezwaluwsoorten dikwijls 

 te zien is, uit verveling in den snavel worden genomen en vlak bij het nest 

 worden neergelegd. In dit nest worden dan einde April, begin Mei drie, ook 

 wel eens vier vrij groote eieren gelegd, die veel overeenkomst met kievitseieren 

 vertoonen. Zij zijn echter aanmerkelijk grooter, bruinachtig roestgeel van kleur 

 en met bruinzwarte en grijze stippen en vlekken bezet. Deze mooie eieren 

 worden ook gaarne door eierenzoekers verzameld, daar ze evenals kievitseieren 

 uitstekend van smaak zijn. 



Zoodra de jonge Scholekstertjes het eerste levenslicht hebben aanschouwd, 

 verlaten ze reeds vrij spoedig het nest. Ze vv'orden echter nog langen tijd door 

 beide ouders trouw verzorgd en beschermd en meestal naar zulke plaatsen 

 geleid, waar ze tusschen planten, steenen en oneffenheden van den bodem 

 kunnen wegkruipen. Nadert hen gevaar, dan weten ze van zulke plekjes een 

 uitstekend gebruik te maken. Een hen naderenden eierenzoeker of een wan- 

 delaar, die niets kwaads in den zin heeft, maar desniettemin door hen verdacht 

 wordt, hunne eieren te willen rooven, weten ze met succes om den tuin te 

 leiden en diens aandacht van het nest af te houden. Ze toonen zich daarbij 

 volstrekt niet schuw en trotseeren alle gevaren, slechts één doel voor oogen 

 hebbende, hun nest met eieren of hunne jongen te beschermen. Vandaar dan 

 ook, dat het niet gemakkelijk is, wanneer men niet voldoende met het doen 

 en laten van de Scholeksters bekend is, hun nest te vinden. 



Het dagelijksche voedsel van den Scholekster bestaat uit insecten, wormen, 

 allerlei waterdiertjes, vischjes en garnalen. Oesterschelpen kan hij zeer behendig 

 omkeeren, niet om den inhoud er van te verorberen, maar om te zien, of zich 



