9 DE JACHT MET DE CAMERA 



hoort men immers evengoed zijn „Kievitt Kievitt" als bij dag, zoodat het ons 

 voorkomt, dat hij heelemaal niet slaapt. In ieder geval heeft hij slechts zeer 

 weinig nachtrust noodig, om zijn bewegelijk leven te kunnen voortzetten, wat 

 wel een bewijs is van zijne groote spierkracht. 



De groote waakzaamheid van den Kievit heeft zich een andere vogel ten 

 nutte gemaakt met name de Tureluur. Diens nest is meestal in de buurt van 

 het Kievitsnest te vinden, omdat hij zich daar volkomen veilig voelt en het 

 geringste gevaar steeds bijtijds door den Kievit wordt ontdekt. 



Nadat de Kievit zijne eieren 16 tot 17 dagen, bij uitzondering ook nog wel 

 langer, heeft bebroed, verlaten de jonge Kievitjes hare enge woning. Het zijn 

 erg aardige en vlugge diertjes. Door kleine wormpjes, die hen door de zorg- 

 zame moeder worden voorgelegd op te pikken, leeren ze reeds spoedig, hoe 

 ze zelf naar voedsel moeten zoeken. Slechts enkele uren oud zijnde verlaten 

 ze reeds het nest, om zich geleid door de ouden bij het geringste gevaar tus- 

 schen gras en planten te verbergen. 



Dat de Kievit de hooge bescherming der wet geniet en daarin met de 

 Nachtegaal, die nooit en nergens mag worden gedood of gevangen ook niet 

 op geheel afgesloten terreinen, wordt gelijk gesteld, is wel een bewijs, dat hij 

 gerekend mag worden een onzer nuttigste vogels te zijn. 



In September verlaten ons de meeste Kievitten en wordt de reis naar 

 verre gewesten meestal bij dag afgelegd. Indien er echter wegens invallende 

 ongunstige weersgesteldheid haast moet gemaakt worden, wordt de reis ook 

 gedurende den nacht voortgezet. Het trekken der Kievitten is dan, ook wan- 

 neer het volkomen donker is, zeer goed waar te nemen aan het eigenaardige 

 geruisch door den wiekslag veroorzaakt. Ze zijn steeds gewoon tot groote 

 troepen vereenigd te trekken, waaraan echter enkele afzonderlijk voorafgaan, 

 alsof die logies moesten bestellen voor de hen volgende groote troepen. Deze 

 kwartiermakers zijn het vooral, die somtijds te vroeg bij ons aankomen en dan 

 dikwijls door eene nog eens terugkeerende wintervorst worden verrast en bij 

 aanhoudende vorst van honger en ellende omkomen, omdat ze alleen op den 

 grond hun voedsel kunnen vinden. Indien ze dus ook maar door enkele dagen 

 aanhoudende strenge vorst in het voedsel zoeken worden gehinderd, is het 

 dikwijls onbegrijpelijk, hoe ze nog in het leven kunnen blijven. Daarom is het 

 maar goed, dat een plotseling en onverwacht omslaan van het weer in dezen 

 tijd tot de uitzonderingen behoort. Gewoonlijk weten ook de Kievitten den 

 juisten tijd voor hun terugkeer wel te bepalen. 



Reeds in het Zuiden van Europa brengen vele Kievitten den winter door, 

 wat zeer te betreuren is, want in Italië en Spanje is men veel minder kies- 

 keurig, dan hier te lande en wordt de Kievit daar evengoed als andere vogels 

 gevangen en voor de consumptie gedood. 



Vele echter en zeker wel de meeste trekken de Middellandsche Zee over 

 en sluiten zich daar aan bij ontelbare millioenen moeras- en watervogels, die 

 gedurende onzen winter de wateren van Afrika bewonen. Alle deze keeren 

 in het voorjaar naar hunne vaderlandsche haardsteden terug en wanneer in het 

 begin van April de laatsten vertrokken zijn, heeft bij ons het broedingswerk 



