ol 



Vici j;iar(;an(;en ziv^cn <laaivaii liel liciii, lot dat in 1847 

 rcdeiicii van (jelicel bijzoiKleren aard, do verdere uitgave 

 deden staken. 



Met dit Tijdsehiift was de voorname aanstoot aan de beoe- 

 fening der Natuurwetenschappen in deze gewesten gegeven. 



Het was inderdaad te beschouwen als de voorlooper on- 

 zer Vereeniging en had geleerd, dat reeds in 1844 het 

 tijdstip aangebroken was, waarop een afzonderlijk Genoot- 

 schap voor de Natuurkundige wetenschappen in Neder- 

 landsch Indie had kunnen worden tot stand gebragt. 



Ook in andere rigtingen nam de geestige ontwikkeling 

 in deze gewesten een' aanvang. 



In 1847 verscheen er het eerste -Godsdienstige tijdschrift 

 onder den titel van «Tijdschrift ter bevordering van Christe- 

 lijken zin in Neerland's Indië." 



Wel waren de levenskrachten van een zoodanig tijd- 

 schrift tv»ijfelachtig, doch de spoedige staking van zijne 

 uitgave had toch haren voornamen grond in het vertrek 

 van zijnen redakteur naar Europa. Eerst acht jaren later 

 werd oj> nieuw de uitgave van (;en dergelijk maandwerk 

 bej)roefd, lietAVclk verscheen onder den titel van " Tijd- 

 "Schrift tot bevordering van Ghristelijk leven in Nederlandsch 

 "Indië", doch zich niet over een veel langer bestaan heeft 

 mogen verheugen dan zijn voorganger. 



In 1848 had het Tijdschrift voor Nederlandsch Indië op- 

 gehouden in deze gewesten te verschijnen. 



Hoezeer het in het moederland herleefde en daar thans 

 nog bloeit, werd het gemis daarvan in Indië zoodanig ge- 

 voeld, dat reeds in 1849 zijne voortzetting in Indië werd 

 beprotïfd onder den titel van » Indisch Archicr'. En toen 

 ook (Ht archief, na twee jaren levens, ophield te verschij- 

 nen, nam het Ikitaviaasch Genootschap, in 181i5, de taak 

 op zich, voortaan, naast zijne Verliandelingen, uit te ge- 

 ven een «Tijdschrift voor Indische Taal-, Land- en Vol- 

 kenkunde," welks ])l()ei iliaiis voor nog langen lijd .schijul 

 \erzekerd te zijn. 



