109 



') Wanneer de rivier Tjipaminghis in de regenmoesson vol 

 ■\vater is, wordt de wel onzigtbaar. Alleen in de drooge 

 moesson kan men haar zien. 



» Er bevinden zich geene andere wellen dan slechts deze 

 ccnige. 



w In het distrikt Tjibaroessa treft men in het geheel geene 

 warm-water bronnen aan. Warm- water bronnen van den 

 aard als die, welke men in het Bantamsche aantreft, wor- 

 den hier niet gevonden. 



« Volgens ingewonnen berigten van de djoeragans van het 

 distrikt Tjibaroessa bevindt zich alleen de boven bedoelde 

 zoutAvater bron op het land TJipamingkis, doch het Avater 

 daarvan kan niet tot geneesmiddel dienen. 



» Andere waterkommen (talaga) , zoo als die welke men 

 in het Banlamsche aantreft, zijn hier niet aanwezig. 



Tjibaroessa 25 February 18U9. 

 De Demang 

 Radhen Ema 

 (vertaald door C. M. Walbeehm). 



Zoutwafer-bronncn in het distrikt Paroeng. 



» Land Koeripan. Ten noorden van de kampong Tjinring 

 op den berg Kapoelian. Dit water wordt, bij wijze van 

 bad, als geneesmiddel tegen huidziekten (koreng , raget) 

 aangewend. De wel heeft vele openingen. Het water 

 valt op versteende aarde (wadas). Al wat met dit water 

 in aanraking komt verkrijgt eene watachtige kleur. 



» Land Sawaiigan. — Ten oosten van de kampong Saivangan, 

 aan den oever der rivier Angsana. Dit water wordt, bij wijze 

 van bad, als geneesmiddel tegen huidziekten (koreng, raget) 

 aangewend. Twee bronnen van zout en warm water langs 

 den dijk der rijstvelden van de kampong Paroeng. Wordt 

 niet als geneesmiddel aangewend. Alleen de buffels drinken 

 het water. Eene kleine bron, cirkelvormig van gedaante. 



"Land Tjibodas. Ten zuiden van de kampong 7}ï/flm6oc/', 

 langs de rijstvelden. Wordt als geneesmiddel aangewend 



