163 



In lieL distrikt Daiiau en Mafoea, twee warme bronnen, 

 Geene bijzonclerlieden op te geven. De ingenieur, van het 

 mijnwezen P. Van Dijk, heeft eenig water uit deze bron- 

 nen verzameld, om het te Buitenzorg te doen onderzoe- 

 ken. 



Afdceling 15 en 9 Kota. 



Het getal der warme en koude minerale bronnen in de 

 Afdeeling 15 en 9 Kota is niet met juistheid op te geven , 

 omdat ze zóó menigvuldig voorkomen. 



De -warme bronnen liggen voor een groot gedeelte aan 

 den voet en langs de helling van den nog werkenden vul- 

 kaan Talang. Vele dezer bronnen vindt men echter ook 

 te Salayo, Moeara-panas en nabij Paya , plaatsen, die op 2, 

 4 en 5 palen van Solo/c zijn gelegen. 



De inlandsche bevolking maakt van deze bronnen veel- 

 vuldig gebruik , vooral ter genezing van huidziekten. Vol- 

 gens den officier van gezondheid te Solok P. G. Neeb, 

 zou de geneeskracht dier bronnen van weinig beteekenis 

 zijn, wegens het geringe zwavelgehalte derzelve. De tem- 

 peratuur is nog al veranderlijk. Kleur van het water zeer 

 helder, uitgezonderd na langdurige regens , als wanneer het 

 troebel wordt; smaak flaauw; sporen van zwavelwaterstol; 

 reuk zwavelig. 



De koude bronnen worden het meest aangetroffen in 

 het gebergte, dat de 15 Kola van de benedenlanden scheidt, 

 alsmede tusschen Alahanpandjaug en Soengiepagoey meer 

 bepaald nabij Loeboesampiet. 



De koude bronnen onderscheiden zich meest alle door 

 eenen ziltigen bitteren smaak, welke meer of minder merk- 

 baar is, naar mate van de salpeterzure zouten , hoofdzake- 

 lijk salpeterzure potasch, die zich in opgelosten staat in 

 het water bevinden. 



Het water dezer bronnen gedronken wordende, heeft 

 eene laxerende werking, doch veroorzaakt ook dikwijls 

 buikpijnen. De dieren uit den omtrek maken veel ge- 

 bruik van het water, zoodat men dikwerf slechts het 



