172 



hen , doch ook zij hadden geene menschen met staarten ge- 

 zien. De orang oet. of Pari, zoo verhaalden deze toemmen- 

 goengs , zijn zeer wilde menschen. Zij planten geen rijst , eten 

 slangen, apen en in het wild groeijende vruchten. Zij zijn 

 zeer vliip , zoodat men ze in hunnen loop naauwelijks met 

 de oogen kan volgen. Zij komen met de overige Dajahs 

 nimmer in aanraking. Wel drijven zij eenigen ruilhandel 

 met hen, doch deze handel geschiedt op zoodanige wijze, 

 dat zij niet door de overige Dajahs gezien kunnen worden. 

 Zij gaan des nachts op korten afstand van eene kam- 

 pong achter een' hoom staan, geven hun verlangen naar 

 het een of ander voorwerp te kennen, dat dan op eene 

 zekere plaats gelegd wordt en waarvoor zij een ander ge- 

 vraagd stuk in de plaats leggen. Daarna vlugten zij weder 

 in de bosschen. Zij hebben geene woonhuizen. Hunne 

 voornaamste bezigheden bestaan in jagen en het vervaar- 

 digen van wapens , voornamelijk werpspiesen en , als ik mij 

 wel herinner, pieken. Hunne schaamdeelen bedekken zij 

 met een van rottan of boomschors vervaardigd voorwerp 

 (bij de Dajahs eiva genoemd), dat zij zoodanig aanleg- 

 gen, dat het aan het heiligbeen in den vorm van een' staart 

 naar beneden hangt. Dit laatste heeft zeker tot het zon- 

 derlinge praatje aanleiding gegeven. Bij een volk, waarbij 

 niet eens de buren en menschen van gelijken stam toege- 

 laten worden , en die bevreesd zijn zich door hunne natuur- 

 genooten te laten zien, is en zal ook zeker nimmer een euro- 

 peaan toegelaten worden. Daarom zal men ook vooreerst 

 niet in staat zijn, een preparaat, veel minder een kind op 

 spiritus, van hen te verkrijgen en het gouvernementsgezag 

 is bij de in de buurt wonende Dajahs niet zoodanig ge- 

 vestigd, dat deze, die tevens zeer bijgeloovig zijn, zelfs 

 niet voor veel geld, zouden te bewegen zijn om hieivoor 

 de hand te leenen. Wilde men het echter beproeven, dan 

 zoude de ie luitenant Bangert, te Marabahan, daartoe in de 

 gelegenheid zijn. Deze officier is tevens civiel gezaghebber 

 in de Doesson en met die belrekking reeds sedert geruimen 



