262 



toe. Het was geheel reukeloos, flaauw van smaak, en ver- 

 toonde eene zwak alkalische reaktie. Het soortelijk gewigt 

 is door mij bevonden bij oO^S C. = 1.001. 



» Bij verdamping tot op de helft blijft het water volkomen 

 helder; zeer kleine gasbellen worden langzamerhand uit- 

 gedreven en de alkalische reaktie neemt toe. Aan de op- 

 pervlakte begint zich nu een dun rimpelig vliesje af te 

 scheiden, dat zich op het eerste gezigt vertoont als een fijn 

 netwerk van kristallen. Tot op ongeveer een vijfde ver- 

 dampt, vertoont de vloeistof de opmerkelijke eigenschap, 

 dat het bovengedeelte naauwelijks meer alkalisch rea- 

 geert, terwijl het onderste eene sterk alkalische reaktie ver- 

 toont. Op den bodem hebben zich geleiachtige klonters 

 afgezet, terwijl witte volumineuse vlokken in de vloeistof 

 zwevende zijn. Tot droogwordens toe uitgedampt, blijft 

 eene betrekkelijk geringe, door organische stof hier en 

 daar eenigzins gekleurde, aan de lucht vervloeijende zout- 

 massa terug van sterk alkalische reaktie. Met zeezoutzuur 

 overgoten heeft er ontwikkeling plaats van koolzuur, ter- 

 wijl het grootste gedeelte daarbij in den vorm van vlok- 

 ken of wel in gelatineuse gedaante terugblijft. 



« In verschillende gedeelten dier zure solutie werden nu 

 aangewezen; 



1. IJzer, door ferri-cyan. kalii. 



2. Aluinaarde, door verwarming met koolzuurvrije ammo- 

 nia 1). 



3. Kalk (zie hieronder). 



4. Kieselzuur, door verdamping en uittrekking met zee- 

 zoutzuur. 



5. Polasch, door verdampen der solutie, verkregen in 4, 

 oplossen in water, toevoegen van chlor. platini, verdampen 

 en behandelen met een weinig alkohol. 



» Verder is aangetoond : 



') Hiertoe heb ik ter mijner beschiklving zijnde koolzuur houdende ammo- 

 nia , na met kalk water gekookt en afgefiltreerd te zijn. 



