500 



den. Ik gebruik dat woord alleenlijk als algemeene term 

 tot aanduiding van het kwaad, waardoor de weiking der 

 levensorganen van het onderw»rpelijk gewas verstoord 

 wordt. 



De zigtbare verschijnselen dier verstoring zijn hoofdza- 

 kelijk de volgende : 



a. Het afsterven van de toppen der boomen en takken. 



b. Het verdorren van geheele takken. 



c. Het AToegtijdig sterven van den boom. 



d. Het kwijnend nederhangen en verdorren van bladeren. 



e. Het geheel of gedeeltelijk verknagen der bladeren. 



f. Trage groei van jonge boomen. 



g. Gebrekkige ontwikkeling van stam en kroon. 



h. Verrotting en vermolming van gedeelten van den stam, 



der takken of der w^ortels. 

 i. Wormstekigheid in de gedaante van zwarte spikkels 



op de vrucht. 

 k. Zwarte vlekken , en groene en gele strepen op de on- 

 rijpe donkerroode vruchten. 

 /. Het vroegtijdig geel worden der vruchten. 

 m. Het verharden of opdroegen en bederven van het moes 

 in de vruchten. 

 n. Het aan elkander hechten , verharden en verrotten 



der pit.en. 

 0. Het geheel uitdroogen der vrucht , zoodat daarvan niets 



overblijft als eene harde zwarte schil. 

 p. Het verdorren, verrotten en afvallen van jonge vruchten, 

 q. Het bederven van het merg in de jonge pitten. 

 Alle deze verschijnselen doen zich gedeeltelijk of gezamen- 

 lijk aan de kwijnende boomen voor, hetgeen evenwel niet 

 belet, dat zoodanige boomen enkele gezonde vruchten voort- 

 brengen , en dat zelfs van aangestoken vruchten een ge- 

 deelte onbedorven blijft en meer of minder goede pitten 

 geeft. 



De boomen zijn afwisselend meer of minder kwijnend 

 en leveren afwisselend meer of minder gezonde vruchten; 



